Jak pokazuje doświadczenie krajów Europy Zachodniej, Parki Technologiczne i Przemysłowe wywarły realny wpływ na procesy ekonomiczne zachodzące w regionie i kraju. Łącząc w sobie strumienie środków publicznych, myśli naukowej oraz biznesowej przedsiębiorczości, wytwarza się bowiem tzw. efekt synergii. Nasza historia parków przemysłowych nie jest tak długa, jak amerykańska. Za pierwszy park technologiczny jest uznawany utworzony w 1995 roku Poznański Park Naukowo-Technologiczny. Mając na uwadze tak krótkie doświadczenia w tym zakresie trudno doszukiwać się ponadprzeciętnych dokonań. Dodatkowym utrudnieniem jest również sceptyczne podejście polskich obywateli do pojęcia przedsiębiorczości i inicjatyw mających nieodpłatnie (lub po znacznie obniżonych kosztach) wyposażać w nieruchomości oraz wsparcie merytoryczne i finansowe.
Mimo to, parki rozwijają się coraz szybciej, ciesząc się coraz większym zainteresowaniem, a poprzez to także zwiększającym się wpływem na rozwój innowacyjności. Obecnie w Polsce istnieje 31 parków technologicznych i naukowo-technologicznych i 20 parków przemysłowych, jednak część z nich to parki przemysłowo-technologiczne, więc w rzeczywistości ich liczba jest nieznacznie mniejsza.
Oczywiście, każdy działający park zapewnienia przestrzeń biurową i produkcyjną, laboratoria oraz pełną infrastrukturę drogową i medialną. Ponadto oferują szkolenia, warsztaty, pomagają nawiązać kontakt z potencjalnymi inwestorami oraz służą poradami w różnorodnych kwestiach: od podatków i prawa patentowego, przez księgowość po działania marketingowe. Niektóre parki prowadzą finansową, kadrową lub prawną obsługę firm za darmo lub pobierając za nie niewielką opłatę. Część tych działań jest prowadzona także w ramach inkubatorów przedsiębiorczości, mających ułatwić start nowopowstałym firmom.
Jednak parki kierują również swoje działania na zewnątrz: publikują wystawy tematyczne prowadzą wykłady dla studentów i zajęcia dla dzieci w wieku szkolnym. Działając w ten sposób budzą zainteresowanie poruszaną tematyką u osób z grup wiekowych, do których się kierują oraz przygotowują przyszłą kadrę mającą kontynuować rozpoczęte już przedsięwzięcia. Skutkiem może być wzrost zainteresowania młodzieży kierunkami technicznymi, które stanowią podstawę rozwoju współczesnej gospodarki.
Mając na uwadze ewolucję, jaką w ostatnich latach przechodzi społeczeństwo polskie – wzrost kultury przedsiębiorczości, inicjatywy i aktywności oraz pojawienie się atmosfery wzajemnego zaufania – istnieją istotne przesłanki pozwalające na wróżenie polskim parkom podobnej przyszłości jak ich zagranicznych wzorów. Naśladowanie ich mogłoby oznaczać dynamiczny rozwój regionów, a także na skutek nasilającej się konkurencji, rozwoju pozostałych regionów oraz kraju jako całości.
Najlepszym przykładem wpływu parku technologicznego na rozwój innowacyjności swojego obszaru są hiszpańskie parki technologiczne w Asturii. Jeszcze na początku lat 90. region ten należał do najbardziej zacofanych w swoim kraju. Obecnie działają tam dwa parki technologiczne, powstały w 1991 roku Park Technologiczny regionu Asturii (APTE) oraz Park Naukowo-Technologiczny w Gijon, utworzony w roku 2000. Pierwszy z nich, oprócz infrastruktury i możliwości przepływu wiedzy, zapewnia również promocję, w tym zagraniczną. Ponadto do parku należą także inne instytucje wspomagające rozwój przedsiębiorstw, takie jak Stowarzyszenie venture capital czy Fundusz gwarancyjny i pożyczkowy. Jednym z głównych celów APTE jest przekształcanie firm działających w warunkach niskiej wartości dodanej w wykorzystujące wysokie technologie. Drugi z nich, pierwotnie miał być rozbudową kampusu uniwersyteckiego w Oviedo w związku z czym, część pracowników Parku jest jednocześnie pracownikami uczelnianymi. W obu przypadkach firmy chcące rozpocząć działalność na terenie parku, muszą wykupić teren i samodzielnie wybudować swoje siedziby (nie dotyczy to jedynie inkubatora przedsiębiorczości) oraz udowodnić powiązanie swej działalności z sektorem nauki i nowej technologii.
