Uniwersytet Stanforda utworzył w 1951 roku jeden z pierwszych parków technologicznych, będący zarazem najznamienitszym przykładem tego rodzaju działalności. Dzisiaj w tym miejscu istnieje Dolina Krzemowa, która przez wiele lat dzierżyła miano centrum światowej informatyki. Obraz ten powinien stanowić wzór do naśladowania dla polskich inicjatyw.

Parki Przemysłowe i Technologiczne, mimo zbliżonego nazewnictwa, nie są tym samym organizmem. Zgodnie z Ustawą o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji oraz ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorstw z 29 sierpnia 2003 pierwszy z nich to miejsce - nieruchomość wraz z infrastrukturą - które ma ułatwić prowadzenie działalności przedsiębiorstw. Park technologiczny oprócz miejsca, ma umożliwić także transfer technologii oraz wymianę informacji pomiędzy instytucjami naukowymi a przedsiębiorstwami.

Po latach zacofania technologicznego i bezrobocia, tworzenie parków przemysłowych oraz technologicznych wydaje się być sposobem na wspomaganie rozwoju gospodarczego kraju zarówno poprzez sprowadzanie innowacji, jak i prowadzenie badań i komercjalizację własnych wynalazków. Szczególnie na dużo barier natykały się do tej pory uczelnie wyższe, które stale cierpią na niedofinansowanie, a ze względu na zastosowane rozwiązania prawne nie mogły pozyskiwać zewnętrznych inwestorów.

Istotą parku przemysłowego jest tworzenie obszarów przystosowanych do prowadzenia działalności gospodarczej, wspierając rozwój i przedsiębiorczość mieszkańców oraz konkurencyjność regionu. Cele te często osiąga się przy zastosowaniu preferencyjnych rozwiązań podatkowych. Przedsiębiorstwa działające w parkach mogą ponadto liczyć na wsparcie oraz doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i inwestycji, a także na korzystanie z zajętych przez firmę nieruchomości po cenach atrakcyjniejszych niż rynkowe.

Ogólnie zdefiniowanym, nadrzędnym celem parku technologicznego są działania posiłkujące rozwój innowacji w danym kraju. Wobec tego, poza podobnymi udogodnieniami, jakimi cieszą się parki przemysłowe, parki technologiczne mają także umożliwiać transfer wiedzy i technologii. Dąży się do niego poprzez:

1. Wspieranie przedsiębiorstw innowacyjnych.
2. Umożliwienie współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami a instytucjami naukowymi.
3. Poprawę konkurencyjności regionu.
4. Podnoszenie atrakcyjności nieruchomości.

Przedsiębiorstwa zlokalizowane w parkach obu typów, poza prawem korzystania z nieruchomości i infrastruktury, mają również możliwość korzystania ze szkoleń, usług doradczych, a często także dofinansowania.

Głównym celem tworzonych Parków Przemysłowych i Technologicznych jest wywieranie wpływu na gospodarczy potencjał kraju poprzez współpracę przy opracowywaniu i komercjalizacji innowacji. Dojść do tego powinno się poprzez ułatwienie kooperacji przedsiębiorstw z instytucjami samorządowymi i naukowo-badawczymi oraz wskazanie sposobów finansowania przedsięwzięć.

Przy tworzeniu i organizacji Parków Przemysłowych i Technologicznych można wyróżnić trzy strategie rozwoju:

a) Strategia oparta na infrastrukturze - głównym celem jest inwestycja w nieruchomości oraz ich rozbudowa, a następnie działania marketingowe mające na celu inkubacje firm. W oparciu o tą strategię, o rozwoju parku decyduje infrastruktura i zaplecze organizacyjne, które oferuje nowym najemcom.