Stworzenie Parków Przemysłowych i Technologicznych otworzyło nowy rozdział w historii polskiego przemysłu. Od tamtej pory w znacznym stopniu zacieśniła się bowiem współpraca pomiędzy przedsiębiorstwami a instytucjami naukowymi, wpływając na sukcesy obu stron.
Działanie Parków Przemysłowych i Technologicznych w Polsce okazało się strzałem w dziesiątkę. Współpraca pomiędzy obszarem nauki i gospodarki, do tej pory zaniedbana, przyczyniła się do poprawy warunków funkcjonowania tych podmiotów. Pierwszym i najważniejszym z efektów, jakie na polską gospodarkę wywarło tworzenie parków, jest pomoc instytucjom badawczym i naukowym. Do tej pory obszar ten był finansowany głównie ze środków budżetu państwa. Z tego względu podmioty te musiały liczyć się ze znacznymi trudnościami w pozyskiwaniu kapitału pozwalającego na ich działalność. Powstanie parków technologicznych umożliwiło współpracę z przedsiębiorstwami na etapie prowadzenia badań i komercjalizacji ich wyników. Rezultatem jest powstanie firm typu spin-off, będących wydzieloną częścią lokalnych uczelni, współpracujących z parkami i ich lokatorami.
Najistotniejszą korzyścią z działalności przedsiębiorstw na terenie parku jest dyfuzja wiedzy. Jednak ulokowanie firmy na danym obszarze pociąga za sobą także inne zalety. Jedną z nich jest stworzenie inkubatorów przedsiębiorczości oraz inkubatorów technologicznych. Pozwalają one osobom mającym pomysł na działalność gospodarczą otworzyć ją przy zagwarantowaniu preferencyjnych warunków ich działania. Ponadto umożliwienie przedsiębiorstwom czerpania korzyści z licznych szkoleń i doradztwa, pozwala im na bezbolesne przejście przez pierwszą, najtrudniejszą fazę, znacznie obniżając ryzyko upadłości w pierwszych latach po utworzeniu.
Na tworzeniu Parków Przemysłowych i Technologicznych korzystają również miasta, w których zostały one utworzone. Parki charakteryzują się raczej lokalnym zasięgiem oddziaływania w stosunku do Specjalnych Stref Ekonomicznych, wobec czego głównymi beneficjentami są społeczności lokalne oraz firmy działające bezpośrednio na terenie objętym parkiem.
W Polsce funkcjonują 33 parki technologiczne. Najprężniej działa 20 z nich. W sumie ulokowanych jest tam 523 instytucji oraz 18 jednostek naukowo-badawczych. Największą popularnością cieszy się Wrocławski Park Technologiczny, gdzie ulokowanych jest 85 podmiotów i jedna instytucja naukowa. Kolejne w klasyfikacji są Pomorski Park Naukowo-Technologiczny z 68 firmami i 2 instytucjami naukowymi, Krakowski Park Technologiczny (odpowiednio 58 i 3) oraz Poznański Park Naukowo-Technologiczny (51 firm i 3 instytucje naukowe).
W sumie w parkach tych zatrudnionych jest ponad 16,5 tysięcy osób. Najwięcej, bo niemal 7,7 tys. miejsc pracy zostało utworzonych w Krakowskim Parku Technologicznym. Pracodawcami są tam głównie małe i średnie firmy oraz przedsiębiorstwa zagraniczne. Znacznie w tyle za nim znajduje się Park Bełchatowsko-Kleszczowski zatrudniający niemal 2750 osób oraz parki z Płocka i Wrocławia, gdzie pracę znalazło odpowiednio 1386 i 1067 osób.
Dwadzieścia najdynamiczniej rozwijających się parków zajmuje niemal 1,3 tys. ha, z czego zagospodarowanych jest prawie 550 tys. m². Stanowi to niewiele powyżej 3% ich całkowitej powierzchni. Największe są parki z technologiczne z Krakowa, Bełchatowa i Płocka oraz podkarpacki Aeropolis. Ich powierzchnia to odpowiednio 416 ha, 384 ha, 200,4 ha oraz 118 ha. Stanowią one łącznie 88% całkowitej powierzchni dwudziestu najprężniej działających parków. Żaden z pozostałych szesnastu parków nie przekracza pod względem powierzchni 33 hektarów.
