Określenie „parki technologiczne” w ostatnich latach zyskuje znacznie na popularności, szczególnie wśród małych i mikroprzedsiębiorstw. Czym jednak są parki technologiczne oraz jakie są ich cechy charakterystyczne?

Parki technologiczne to zorganizowane podmioty, których głównym celem jest wspieranie rozwoju przedsiębiorstw działających w szczególności w branżach innowacyjnych oraz oferujących zaawansowane technologicznie produkty bądź usługi.

Parki realizują wyżej wymienione funkcje poprzez:
a) zapewnianie firmom przestrzeni do prowadzenia działalności gospodarczej (powierzchnia biurowa, magazyny, hale produkcyjne),
b) udostępnianie szeregu usług wspierających ich działalność (księgowość, marketing),
c) pośredniczenie w kontaktach między środowiskiem akademickim a ludźmi biznesu,
d) dostarczanie usług doradczych związanych z transferem i komercjalizacją wiedzy.

Parki technologiczne, działając pomiędzy biznesem a ośrodkami naukowymi, są efektywnym narzędziem transferu i wykorzystania nowoczesnych technologii. Dzięki temu przyczyniają się do rozwoju w szczególności małych i średnich firm, co w efekcie prowadzi do powstania nowych miejsc pracy. W zależności od skali prowadzonej działalności, efekty takich działań widoczne mogą być w wymiarze lokalnym lub regionalnym.

Według definicji zawartej w Ustawie park technologiczny to podmiot służący finansowym wsparciem inwestycji jako zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami, na którym oferowane są przedsiębiorcom, wykorzystującym nowoczesne technologie, usługi w zakresie:

a) doradztwa w tworzeniu i rozwoju przedsiębiorstw,
b) transferu technologii,
c) przekształcania wyników badań naukowych i prac rozwojowych w innowacje technologiczne,
d) tworzenie korzystnych warunków prowadzenia działalności gospodarczej przez korzystanie z nieruchomości i infrastruktury technicznej.

Międzynarodowe Stowarzyszenie Parków Naukowych (ang. International Association of Science Parks - IASP) definiuje park technologiczny jako organizację zarządzaną przez wyspecjalizowanych profesjonalistów, której celem nadrzędnym jest wzrost zamożności danej społeczności poprzez promocję kultury innowacyjnej oraz konkurencyjności własnych przedsiębiorstw i instytucji opartych na wiedzy.

Na uwagę zasługuje także idea parku technologicznego, propagowana przez Agencję Rozwoju Przemysłu. Według tej definicji park technologiczny jest to zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi w rozumieniu art. 3 pkt 4 Ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o Komitecie Badań Naukowych

Mimo wielu podobieństw, parki technologiczne są grupą podmiotów bardzo zróżnicowanych w swoim nazewnictwie. Terminem „park technologiczny” określa się podmioty w praktyce prowadzące różną działalność. Są to w szczególności parki badawcze, naukowe, naukowo-badawcze, naukowo-technologiczne, przemysłowo-technologiczne oraz technopole.

Podział parków technologicznych wynika przede wszystkim z profilu branży parku, systemu organizacji parku oraz uwarunkowań regionalnych. Istotnym elementem w tym aspekcie jest również podmiot, który utworzył park (szkoła wyższa, samorząd terytorialny, instytucja otoczenia biznesu-stowarzyszenie, fundacja).