Zdecydowałeś się otworzyć własną firmę? Znasz już wszystkie szanse i zagrożenia związane z jej prowadzeniem. Poniżej znajdziesz plan co zrobić krok po kroku aby dojść do celu.

Jesteś już przekonany, że własna firma to szansa na niezależność oraz zwiększenie miesięcznych dochodów. Większa satysfakcja i możliwość realizacji własnych marzeń. Wiesz również, również że istnieje ryzyko, bowiem nie ma gwarancji comiesięcznego, stałego wynagrodzenia oraz sam jesteś odpowiedzialny za swoje decyzje.

Czas rozpocząć procedurę zakładania firmy.

1. Pomysł na biznes
2. Lokal
3. Nazwa firmy
4. Rejestracja działalności gospodarczej
5. Uzyskanie wymaganej prawem koncesji lub zezwolenia
6. Uzyskanie numeru REGON w Urzędzie Statystycznym
7. Uzyskanie numeru NIP (Numeru Identyfikacji Podatkowej)
8. Pieczątka firmy
9. Założenie rachunku bankowego
10. Rejestracja na potrzeby podatku od towarów i usług (VAT)
11. Forma opodatkowania podatkiem dochodowym
12. Zgłoszenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych
13. Kasa fiskalna
14. Przepisy środowiskowe, sanitarne, przeciwpożarowe, itp.
15. Zgłoszenie firmy do Państwowej Inspekcji Pracy

Prawo do prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowane jest w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którą „ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes społeczny”.

1. Krok pierwszy – pomysł na biznes

Zanim rozpoczniemy działalność gospodarczą musimy mieć pomysł na biznes. Trzeba przemyśleć wszelkie aspekty dotyczące jego założenia, prowadzenia i rozwijania. Proponujemy zacząć od stworzenia biznes planu przedsięwzięcia, które będziesz prowadzić. Biznes plan jest opisem Twoje firmy, planem, przewidywaniem warunków działania w określonych granicach czasowych, wyznaczeniem celów i zadań oraz środków (także finansowych) i sposobów ich najkorzystniejszej realizacji. Mówiąc potocznie jest to proces związany ze szczegółowym przygotowaniem przedsięwzięcia.

Jak wygląda Biznes plan oraz jak go napisać - więcej na stronach www.IPO.pl

2. Krok drugi – lokal

Jednym z podstawowych warunków podjęcia działalności jest wskazanie miejsca, w którym ma być zarejestrowana firma tj. posiadanie lub prawo do użytkowania lokalu. Ważne jest miejsce prowadzenia działalności. W niektórych rodzajach działalności miejsce może decydować o sukcesie lub porażce przedsięwzięcia.

Informacje dotyczące dostępnych lokali użytkowych na obszarze miasta można znaleźć np. w Urzędzie Miasta, Miejskim Zarządzie Budynków Mieszkalnych, spółdzielniach mieszkaniowych i administracjach.

Siedziba firmy może znajdować się również w prywatnym mieszkaniu, co w niektórych przypadkach może wymagać uzyskania dodatkowych pozwoleń.

3. Krok trzeci – nazwa firmy

Przed wyborem nazwy dla naszej firmy należy sprawdzić czy nazwa ta nie narusza praw wyłącznych osób trzecich. Nazwy firmowe są chronione jako znaki towarowe w Urzędzie Patentowym RP. Konieczne jest sprawdzenie, czy nazwa firmy jest już chroniona i dla jakiej kategorii wyrobów i usług. Rejestry znaków są jawne i domniemywa się, że dla wszystkich są znane. Aby dokonać badania znaku oraz jego rejestracji polecamy odwiedzić stronę www.biuropatentowe.com, gdzie szybko i tanio można to zlecić rzecznikowi patentowemu.

4. Krok czwarty – rejestracja działalności gospodarczej

W zależności od planowanych rozmiarów działalności należy wybrać rodzaj jej prowadzenia. Trzeba podjąć decyzję czy działamy samodzielnie, czy też ze wspólnikiem, czy będzie to jednoosobowa działalność, spółka cywilna czy spółka prawa handlowego. Jeżeli działalność ma być prowadzona wspólnie z inną osobą – wówczas konieczne jest spisanie umowy spółki.
Osoby fizyczne, które chcą prowadzić działalność gospodarczą we własnym imieniu podlegają obowiązkom ewidencyjnym.

Osoby fizyczne

Podjęcie działalności gospodarczej przez osoby fizyczne należy zgłosić do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez urząd gminy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub adres przedsiębiorcy. Bardzo ważne jest, aby we wpisie należycie opisać przedmiot działalności. Ma to istotne znaczenie dla funkcjonowania firmy – zbyt wąskie określenie przedmiotu działania może spowodować, że przedsiębiorca nie będzie mógł wystawić faktury za wykonanie usługi, której zakres przekracza przedmiot działania ustalony w rejestracji. Ma to również zasadnicze znaczenie przy wyborze formy opodatkowania, gdyż niektóre rodzaje działalności wymagają określonej formy, np. doradztwo nie może być opodatkowane ryczałtem – ten rodzaj działalności musi być opodatkowany na zasadach ogólnych. W trakcie prowadzenie działalności gospodarczej można oczywiście poszerzyć przedmiot działalność, jednak wiąże się to z dodatkową opłatą w wysokości 50 zł.

Przy rejestracji ważne jest określenie nazwy firmy, pod jaką będzie się prowadzić działalność. W przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej należy podać własne imię i nazwisko, można również zamieścić nazwę, pod jaką funkcjonować będzie firma, np.: „Kucharek 6” Jan Kowalski.

We wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej należy podać również siedzibę, na którą firma będzie zarejestrowana. Do takiej siedziby właściciel powinien posiadać tytuł prawny lub umowę najmu.

Spółki

Spółki prawa handlowego po notarialnym spisaniu statutu spółki (jeśli jest 1 osoba, lub umowy spółki w przypadku większej ilości udziałowców lub akcjonariuszy) muszą uzyskać wpis do rejestru przedsiębiorców (Krajowego Rejestru Sądowego), prowadzonego przez sądy gospodarcze umiejscowione w sądach rejonowych.

Przy rejestracji firmy można podać również nazwisko pełnomocnika (osoby uprawnionej do podejmowania czynności w wypadku, gdyby przedsiębiorca z różnych przyczyn nie mógł ich wykonywać sam), tym niemniej nie jest to wymagane przepisami prawa.

5. Krok piąty - uzyskanie wymaganej prawem koncesji lub zezwolenia

Swobodę prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce ograniczają, zgodnie z Ustawą, koncesje i zezwolenia.

Koncesje

Ustawa prawo działalności gospodarczej nakłada obowiązek uzyskania koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie m.in. poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, ochrony osób i mienia, wytwarzania, magazynowania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią.

Zezwolenia

Następnym ograniczeniem swobody podejmowania działalności gospodarczej są zezwolenia. Konieczność uzyskania zezwolenia dotyczy, między innymi, następujących rodzajów działalności:

1. Na wyrób, rozlew, oczyszczanie, skażanie i odwadnianie spirytusu, wydzielanie spirytusu z innego wytworu, a także wyrób i rozlew wódek oraz na wytwarzanie wyrobów tytoniowych.

2. Na hurtowy obrót napojami alkoholowymi, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży, wyrób i rozlew wyrobów winiarskich.

3. Na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej.

4. Zezwolenia wydawane na podstawie przepisów o nasiennictwie.

5. Na konfekcjonowanie i obrót środkami ochrony roślin.

6. Na hurtowy obrót środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi, wytwarzanie tych środków i materiałów oraz prowadzenie apteki ogólnodostępnej.

7. Na zarządzanie lotniskiem.

8. Na działalność związaną z wykorzystywaniem energii atomowej.

9. Na wykonywanie czynności agenta ubezpieczeniowego.

10. Na prowadzenie działalności polegającej na usuwaniu, wykorzystywaniu
i unieszkodliwianiu odpadów komunalnych.

11. Na obrót w kraju i z zagranicą zwierzyną żywą, z wyłączeniem sprzedaży dokonywanej przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich na terenie kraju.

12. Na obrót w kraju i z zagranicą tuszami zwierzyny i ich częściami, z wyłączeniem,
o którym mowa w akapicie 11.

13. Na sprzedaż usług turystycznych obejmujących polowania w kraju dla cudzoziemców i polowania za granicą, posiadanie, hodowanie.

14. Na utrzymywanie chartów rasowych lub ich mieszańców.

15. Na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi nie będącymi taksówkami.

16. Na zarobkowy przewóz osób taksówką.

17. Na prowadzenie magazynu celnego lub składu celnego.

18. Na organizację imprez turystycznych oraz pośredniczenie na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych.

19. Na świadczenie usług detektywistycznych.

20. Na produkcję i dystrybucję tablic rejestracyjnych.

21. Na wytwarzanie, przetwarzanie i przerabianie środków odurzających i substancji psychotropowych, przywóz i wywóz z zagranicy tych środków oraz obrót hurtowy nimi.

22. Na uprawę maku i konopi włóknistych.

23. Na produkcję i wprowadzanie do obrotu dietetycznych środków spożywczych i odżywek,  a także wprowadzanie do obrotu takich artykułów przywożonych z zagranicy oraz produkcję i wprowadzanie do obrotu jako środków spożywczych lub ich składników takich substancji, które nie były stosowane w celu żywienia ludzi.

24. Na prowadzenie schronisk dla bezdomnych zwierząt, grzebowisk i spalarni zwłok zwierząt i ich części.

25. Na eksploatację publicznej sieci telefonicznej lub sieci publicznej, przeznaczonej do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych, na używanie urządzeń radiowych do nadawania i transmisji.

26. Na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych.

27. Na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych.

Organ zezwalający wydaje zezwolenie po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności gospodarczej w dziedzinie objętej obowiązkiem uzyskania zezwolenia. Nie można odmówić wydania zezwolenia, gdy przewidziane zostaną spełnione ustawą warunki. Wydawanie, odmowa wydania i cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej. Zezwolenie wydaje się na czas nieokreślony.

6. Krok szósty – uzyskanie numeru REGON w Urzędzie Statystycznym

Każda osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą w Polsce, jak również osoby prawne i jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej muszą uzyskać wpis do rejestru REGON, prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny.
Zgłoszenia należy dokonać w ciągu 14 dni od otrzymania zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (rejestru przedsiębiorców). Wpis do rejestru następuje na podstawie wniosku dostępnego w Urzędzie Statystycznym – formularz RG-1. Zarówno formularz jak i wpis są nieodpłatne. Podstawą do uzyskania numeru Regon jest zaświadczenie o dokonaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

Osoby fizyczne chcące prowadzić działalność gospodarczą składają wniosek w Urzędzie Statystycznym (lub jego oddziale) działającym w województwie, na terenie którego ta osoba ma miejsce zamieszkania. Pozostali przedsiębiorcy składają wniosek w Urzędzie Statystycznym (lub jego oddziale) działającym w województwie, na terenie którego mają siedzibę.

7. Krok siódmy – uzyskanie numeru NIP
(Numeru Identyfikacji Podatkowej)

Etap ten należy rozpocząć od złożenia wniosku o nadanie numeru NIP dla siebie (jeżeli nie posiada się jeszcze tego numeru) lub jeżeli zakładamy spółkę - dla spółki. Wniosek o nadanie numeru NIP składa się we właściwym ze względu na siedzibę firmy Urzędzie Skarbowym.
Przedsiębiorca będący podatnikiem ma obowiązek wyznaczyć osoby (zgłosić imiona, nazwiska i adresy), które będą zobowiązane do obliczania i pobierania podatków oraz terminowego wpłacania organowi podatkowemu pobranych kwot.

Jeżeli przedsiębiorca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na obszarze działania innego Urzędu Skarbowego niż ten, na obszarze którego prowadzona jest działalność gospodarcza, musi złożyć formularz w obu Urzędach. W Urzędzie Skarbowym miejsca zamieszkania będzie się rozliczał z podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w Urzędzie Skarbowym miejsca prowadzenia działalności będzie rozliczał się z tytułu podatku VAT.

8. Krok ósmy – pieczątka firmy

Chociaż nie jest to uregulowane żadnymi przepisami, to warto postarać się o pieczątkę firmy. Ułatwia ona kontakty z innymi przedsiębiorcami jak i urzędami. Na pieczątce oprócz danych dotyczących firmy i jej siedziby umieszcza się również NIP i REGON. Posiadanie pieczątki pomocne jest również przy zakładaniu rachunku bankowego.

9. Krok dziewiąty – założenie rachunku bankowego

Założenie rachunku bankowego jest dla przedsiębiorców obowiązkowe. Są oni zobowiązani do bezgotówkowego obrotu na mocy ustawy – prawo działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 13 prawa działalności gospodarczej przedsiębiorca musi dokonywać lub przyjmować płatności za pośrednictwem swojego rachunku bankowego w każdym przypadku, gdy stroną transakcji jest inny przedsiębiorca, a:

1) jednorazowa wartość zobowiązań lub należności przekracza równowartość 3000 euro albo,

2) jednorazowa wartość zobowiązań lub należności przekracza równowartość 1000 euro, gdy suma wartości tych należności i zobowiązań powstałych w miesiącu poprzednim przekracza równowartość 10 000 euro.

Założenie rachunku bankowego konieczne jest również ze względu na obowiązek bezgotówkowego przekazywania składek na ZUS przez wszystkich płatników.

10. Krok dziesiąty – rejestracja na potrzeby podatku od towarów i usług (VAT)

Podatek od towarów i usług VAT (podatek od wartości dodanej) dotyczy sprzedaży większości nowo wytworzonych towarów i usług we wszystkich fazach obrotu, z których pierwsza faza dotyczy produkcji a ostatnia związana jest z konsumentem.
Na potrzeby podatku VAT rejestracji należy dokonać w Urzędzie Skarbowym, na formularzu VAT-R, przed dokonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu.
W sytuacji, gdy osoba dopiero rozpoczyna działalność gospodarczą i przewiduje, że jej obroty roczne nie przekroczą 10 000 euro (liczy się je w proporcji do okresu prowadzonej działalności), może wybrać zwolnienie od podatku VAT.

Przed dokonaniem pierwszej sprzedaży, w Urzędzie Skarbowym należy złożyć pisemne oświadczenie, iż wybiera się zwolnienie od VAT. W momencie, gdy faktyczne obroty,
w proporcji do okresu prowadzonej działalności, przekroczą 10 000 euro (w skali rocznej), zwolnienie od VAT traci moc z dniem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka ponad tę kwotę.
Podatnik ma prawo do dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia Urzędu Skarbowego o tej rezygnacji przed początkiem miesiąca, w którym rezygnuje ze zwolnienia.
Zasadnym jest być płatnikiem podatku VAT, jeżeli dokonuje się zakupu towarów i usług od innych przedsiębiorców, którzy również są płatnikami podatku VAT, gdyż wówczas można odliczyć wartość tego VAT-u od wartości VAT-u doliczonego do sprzedawanych produktów i usług.

11. Krok jedenasty – forma opodatkowania podatkiem dochodowym

Przedsiębiorca rozpoczynający działalność gospodarczą ma możliwość wyboru opodatkowania w formie:

- karty podatkowej

Opodatkowanie w formie karty podatkowej następuje na wniosek podatnika złożony w deklaracji według ustalonego wzoru (PIT 16).
Podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.
Stawki karty podatkowej określone są kwotowo i podlegają corocznie podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen konsumpcyjnych towarów i usług w okresie pierwszych trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego. Ich wysokość uzależniona jest, między innymi, od:
• rodzaju i zakresu prowadzonej działalności,
• liczby zatrudnionych pracowników,
• liczby mieszkańców miejscowości, w której prowadzona jest działalność gospodarcza.
Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustalana jest w drodze decyzji urzędu skarbowego odrębnie za każdy rok podatkowy.

-ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na zasadach ogólnych tzn. na podstawie księgi przychodów i rozchodów

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych.
Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych w 2004r. mogą opłacać podatnicy, którzy w 2003r. uzyskali przychody z działalności gospodarczej w wysokości nie przekraczającej 250.000 euro (kwota ta ulega corocznie waloryzacji).
Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wynoszą:
• 20 % przychodów osiąganych w zakresie wolnych zawodów,
• 17 % przychodów z tytułu niektórych rodzajów działalności usługowej,
• 8,5 % od przychodów z działalności usługowej,
• 5,5 % od przychodów z działalności wytwórczej i budowlanej,
• 3,0 % od przychodów z działalności usługowej w zakresie handlu
Podstawę opodatkowania stanowi przychód bez pomniejszania o koszty jego uzyskania.
Podatnicy korzystający z tej formy opodatkowania obowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów odrębnie za każdy rok podatkowy.
W zakresie obowiązków sprawozdawczych podatnicy obowiązani są złożyć w urzędzie skarbowym właściwym według miejsca zamieszkania podatnika zeznania o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku (PIT 28).

-ksiąg rachunkowych

Wybór którejkolwiek z powyższych form nie jest dowolny, lecz uzależniony od spełnienia określonych ustawowo przesłanek.

12. Krok dwunasty – zgłoszenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych

Osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą pozarolniczą działalność gospodarczą oraz osoby z nimi współpracujące podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu. Osoby takie są zobowiązane samodzielnie i bezpośrednio dokonać zgłoszenia do ubezpieczeń w terminie 7 dni od dnia powstania obowiązku ubezpieczenia.
Zgłoszenie adresuje się do właściwego z uwagi na siedzibę, miejsce prowadzenia działalności gospodarczej jednostki organizacyjnej ZUS. W celu dokonania zgłoszenia należy pobrać w oddziale ZUS formularze ZUS ZUA (Zgłoszenie do ubezpieczeń) oraz ZUS ZFA (Zgłoszenie płatnika składek osoby fizycznej).

13. Krok trzynasty – kasa fiskalna

Podatnicy sprzedający towary i świadczący usługi (w tym również w zakresie handlu i gastronomii) na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz osób prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych gospodarstw rolnych są zobowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących podlega każda sprzedaż towarów
i świadczenie usług na rzecz ww. osób. Sprzedaż powinna być udokumentowana paragonem, którego oryginał sprzedawca wręcza klientowi. Gdy kupujący żąda wystawienia faktury VAT, należy ją wystawić pod warunkiem zwrotu paragonu. W przypadku przyjęcia od klienta zaliczki przekraczającej 50 % ceny towaru powstaje obowiązek podatkowy z tytułu podatku VAT. Zaliczkę należy zaewidencjonować przy pomocy kasy fiskalnej.
Zwroty towarów nie podlegają rejestracji przy pomocy kasy fiskalnej. Do udokumentowania zwrotów służy odrębna ewidencja zwrotów. Podstawą dokonania wpisu do ewidencji – a tym samym do pomniejszenia obrotu i kwoty podatku należnego o wartość zwróconych towarów – jest odebrany klientowi paragon.

Osoba, która dopiero rozpoczyna działalność gospodarczą jest zwolniona z obowiązku posiadania kasy rejestrującej. Musi zacząć używać kasy od dnia, gdy jej obrót na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej przekroczy 10 000 euro. Zakup kasy uprawnia do odliczenia połowy jej ceny (lecz nie więcej niż 2,5 tys. zł) od podatku VAT.
Aby można było odliczyć od podatku połowę ceny kasy, należy jeszcze przed terminem rozpoczęcia ewidencjonowania złożyć w Urzędzie Skarbowym pisemne oświadczenia o liczbie kas i miejscu ich używania.

W roku 2002 wprowadzono również obowiązek posiadania kas fiskalnych przez tych podatników, którzy świadczą usługi przewozu osób i ładunków taksówkami osobowymi i bagażowymi.
Szczegółowo zasady stosowania kas rejestrujących przez podatników regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23. 12. 2002 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 234, poz. 1971).

14. Krok czternasty – przepisy środowiskowe, sanitarne, przeciwpożarowe, itp.

Niektórych rodzajów działalności gospodarczej nie można uruchomić bez raportu w zakresie oddziaływania na środowisko. Raport ten jest potrzebny już na etapie uzyskiwania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W gminie należy się dowiedzieć czy raport będzie niezbędny w przypadku firmy rozpoczynającej określoną działalność. W niektórych przypadkach o konieczności sporządzenia raportu decyduje gmina w porozumieniu z sanepidem.

Organem powołanym do nadzoru nad higieną pracy jest Państwowa Inspekcja Sanitarna. Przedsiębiorca ma obowiązek powiadomienia, w ciągu 14 dni od dnia rozpoczęcia działalności, właściwego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności oraz o przewidywanej liczbie pracowników. Należy również złożyć pisemną informację o środkach i procedurach przyjętych dla spełnienia wymagań wynikających z przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, dotyczących danej dziedziny działalności.
Oprócz tego, każdy przedsiębiorca rozpoczynający działalność gospodarczą zobowiązany jest do przestrzegania przepisów wynikających z ustawy o ochronie przeciwpożarowej jak również przepisów dotyczących ochrony środowiska.

15. Krok piętnasty – zgłoszenie firmy do Państwowej Inspekcji Pracy

W ciągu 14 dni od zatrudnienia pierwszego pracownika należy zgłosić ten fakt do Państwowej Inspekcji Pracy. Pracodawca ma również obowiązek powiadomić na piśmie w ciągu 14 dni od rozpoczęcia działalności właściwego inspektora pracy o miejscu, rodzaju i zakresie prowadzonej działalności oraz o przewidywanej liczbie pracowników.
Zagadnienia związane z zatrudnianiem pracowników reguluje Kodeks Pracy. Przedsiębiorca może zatrudniać pracowników w nieograniczonej liczbie.


Jeśli dotarłeś już do tej części to możemy już tylko pogratulować oraz życzyć sukcesów. Zapraszamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi prowadzenia firmy, dostępnymi w dziale: Zakładam firmę.