Następnie przedsiębiorca powinien także odpowiedzieć sobie na poniższe pytania:
• Czy fundusz ma doświadczenie z inwestycjami w podobne przedsięwzięcia?
• Czy fundusz przyjął postawę pasywną czy aktywną w zarządzaniu dotychczasowymi spółkami portfelowymi?
• Czy w portfelu funduszu znajduje się już przedsiębiorstwo konkurencyjne lub komplementarne?
• Czy przedstawiciele funduszu to osoby, które mogą być dobrymi partnerami w procesie negocjacji?
• Czy fundusz jest powiązany z innymi funduszami?
• Czy przedstawiciele funduszu pomagają w pozyskiwaniu nowych kanałów dystrybucji oraz wykwalifikowanej kadry zarządzającej?

Jeżeli po tym etapie przedsiębiorca jest nadal przekonany do finansowania z wykorzystaniem danego funduszu i akceptuje jego ogólne założenia (np. konieczność sprzedaży udziałów oraz częściową utratę kontroli nad spółką) to kolejnym etapem jest nawiązanie z nim kontaktu. Natomiast jeśli firma zdecydowała się na finansowanie z wykorzystaniem funduszy podwyższonego ryzyka, a nie wybrała jeszcze konkretnego funduszu, z którym chciałaby nawiązać współpracę, poszukiwania inwestora można przeprowadzić na dwa sposoby:
• Pasywny – gdzie nie podejmuje się żadnych działań i biernie oczekuje się na kontakt od potencjalnego partnera. W praktyce występuje bardzo rzadko.
• Aktywny – oznacza stałe i szerokie monitorowanie sektora poprzez analizę prasy, radia, telewizji, czy uczestnictwo w konferencjach, na których bywają przedsiębiorcy i inwestorzy.

Jeżeli inwestor wstępnie zdecyduje się wejść do spółki następuje faza negocjacji, w czasie której omawiane są dwie ważne kwestie: warunki na jakich fundusz wejdzie do spółki (uwzględniające liczbę udziałów i jego rolę w spółce) oraz jak i kiedy z niej wyjdzie (dezinwestycja). Podczas negocjacji ustala się udziały stron, ich prawa i obowiązki, reprezentacje w radzie nadzorczej, czy cenę za jaką fundusz nabywa udziały. Negocjacje bardzo często prowadzone są równolegle do due diligence (analizy przedsiębiorstwa).

Bardzo ważnym aspektem współpracy jest również określenie sposobu rozstania z funduszem. Istota działania tego typu inwestorów przewiduje bowiem „intensywną, ale krótką znajomość”. Fundusze finansują szybko rozwijające się przedsiębiorstwa, aby po kilku latach sprzedać swoje udziały realizując przy tym wysoką stopę zwrotu. Celem inwestycji funduszu nie jest zatem wieloletnie zarządzanie spółką i czerpanie z tego tytułu korzyści finansowych z bieżących zysków.

Kryzys nie pozostał jednak bez echa również w tym sektorze. W raporcie The European Private Equity & Venture Capital Association przedstawiono statystyki za rok 2008, w którym można zauważyć, że niekorzystna sytuacja gospodarcza zebrała swoje żniwo również wśród funduszy podwyższonego ryzyka. Co prawda sytuacja wygląda znacznie lepiej niż miało to miejsce kilka lat temu, jednakże patrząc na dynamikę inwestycji można zauważyć wyraźne wyhamowanie. Najlepiej obrazuje to wykres przedstawiający wartość rocznych inwestycji w rejonie Europy Środkowo-Wschodniej (wartość w mln euro).



Podsumowując działalność funduszy podwyższonego ryzyka, można stwierdzić, że oprócz takich sposobów pozyskania finansowania jak wsparcie aniołów biznesu, salony inwestycyjne, czy też inwestorzy prywatni, fundusze PE/VC należą do czołówki kapitałodawców nie tylko w okresie dekoniunktury. Próbując pozyskać kapitał niejednokrotnie będzie to zatem jedno z nielicznych źródeł, które będzie chętne udostępnić kapitał młodym przedsiębiorstwom.

Artykuł pochodzi z Raportu Grupy IPO.pl „Kapitał dla firm 2010”. Pełna wersja Raportu znajduje się pod adresem http://www.ipo.pl/raporty/kapital_dla_firm_2010/