Wielu z nas korzysta z analizy technicznej. Ale czy wszyscy wiemy jakie są jej początki? Za jednego z ojców tej formy analizy uznaje się Charlesa Dowa. Był on dziennikarzem, maklerem oraz jednym z założycieli Dow Jones & Company - wydawnictwa o tematyce giełdowej. Firmę założył w 1882 roku wraz z Edwardem Jones’em, do których później dołączył Charles Bergstresser.

To właśnie z tej „stajni” pochodzi chyba jedno z najbardziej znanych na świecie wydań giełdowych „The Wall Street Journal”. Pismo po raz pierwszy ukazało się 8 lipca 1989 roku i kosztowało 2 centy (5 dolarów za roczną prenumeratę). To właśnie tam Dow publikował swoje analizy oraz koncepcje.

Owe analizy i przemyślenia składają się na tzw. „teorię Dowa”, pozostaje ona wciąż uznawana za podstawę analizy technicznej, mimo że era technologii komputerowej przyniosła wiele nowszych i rzekomo lepszych wskaźników. 3 lipca 1884 roku Dow przedstawił pierwszą ze średnich rynkowych, która obejmowała ceny zamknięcia akcji jedenastu firm, w tym dziewięciu firm kolejowych i dwóch produkcyjnych. Według Dowa te jedenaście firm stanowiło dobrą wskazówkę dotyczącą kondycji gospodarczej kraju. W roku 1896 Dow uznał, że kondycję tę jeszcze lepiej reprezentować będą dwa indeksy i stworzył obejmującą akcje dwunastu przedsiębiorstw średnią przemysłową oraz średnią dla dwudziestu firm kolejowych. 26 maja 1896 roku został zaprezentowany Dow Jones Industrial Average (DJIA). Pierwotnie w skład indeksu wchodziły: American Cotton Oil Company, American Sugar Company, American Tobacco Company, Chicago Gas Company, Distilling & Cattle Feeding Company, General Electric (w indeksie do dziś), Laclede Gas Light Company, National Lead Company, North American Company, Tennessee Coal, Iron and Railroad Company, U.S. Leather Company, U.S. Rubber Company. W 1928 roku średnia przemysłowa obejmowała już trzydzieści firm i tyle pozostało do dzisiaj, obecnie indeks skupia, m.in. takie firmy jak: McDonalds, Procter & Gamble, Boeing czy Coca-Cola. Już niedługo natomiast szeregi DJIA może zasilić Facebook.

Niestety, Dow nigdy nie opublikował żadnej książki na temat swojej teorii, wyłożył ją natomiast w serii artykułów zamieszczonych w „The Wall Street Journal”. Dopiero po jego śmierci (1902) artykuły te zostały przedrukowane (w 1903 roku) przez S.A. Nelsona w pracy The ABC of Stock Speculation. Właśnie w tej pracy po raz pierwszy użyty został termin „teoria Dowa".

Podstawowe założenia teorii

Charles Dow oparł swoją teorię na następujących tezach:

1. Średnie giełdowe dyskontują wszystko

Koncepcja, wedle której rynki odzwierciedlają każdy poznawalny czynnik oddziałujący na podaż i popyt. Teoria ta stosuje się do średnich rynkowych, ale także wszystkich poszczególnych rynków. Uwzględnia ona nawet „ingerencje Boże" w postaci trzęsień ziemi i innych klęsk żywiołowych. Wprawdzie wydarzenia takie nie mogą być przewidziane przez rynek, ale są one szybko dyskontowane przez ceny. Twierdzenie „rynek dyskontuje wszystko" można prawdopodobnie uznać za kamień węgielny analizy technicznej. Jeśli nie uchwyci się i nie zaakceptuje znaczenia tej pierwszej przesłanki, to wszystkie kolejne wynikające z niej tezy nie będą miały większego sensu.