Mogą być to odroczenia od około tygodnia do 90 lub wręcz 120 dni. To wymóg podstawowy numer jeden. Firmy faktoringowe, po otrzymaniu formularza przedsiębiorcy, szczegółowo analizują jego działalność i kontrahentów, z którymi współpracuje. Pozwala to na ocenę możliwości zastosowania faktoringu, a także słuszności wykorzystania takiej formy finansowania.

Przy wstępnej analizie faktor weryfikuje zaistnienie pewnych warunków:

• Czas trwania działalności - przynajmniej przez rok;

• Stali kontrahenci – większość firm faktoringowych wymaga, aby faktorant posiadał kilku stałych dłużników, jest to spowodowane rozproszeniem ryzyka i kosztem przygotowania analizy ekonomicznej. Faktorom zależy na nawiązaniu stałej współpracy.

  Łatwiej jest wtedy przeprowadzić analizę, a faktor szybciej może odzyskać swoją wierzytelność; firma aplikująca powinna mieć kilku stałych, regularnych odbiorców, którym wystawia wspomniane wyżej faktury. Wielkość odbiorców ma znaczenie - niewielki klient współpracujący na stałe z dwoma gigantami to bardzo często świetny partner i podmiot, któremu możemy bardzo wydajnie pomóc.

  Ważne: od tego wymogu jest jednak pewne odstępstwo: otóż faktoring pomaga także firmom rozpoczynającym działalność, które muszą dobrze rokować i aktywnie poszukiwać odbiorców. Warunkiem uzyskania finansowania w ramach faktoringu jest dobre udokumentowanie realizowanej sprzedaży, aby istnienie wierzytelność było bezsprzeczne;

• Poziom sprzedaży – musi to być wielkość akceptowana przez faktora. W zależności od tego, jakimi firmami zainteresowani są faktorzy, niektórzy specjalizują się w obsłudze MSP i wówczas poziom sprzedaży może być odpowiednio niższy;

• Faktoringowalna branża - nie każda rodzaj działalności jest akceptowany przez faktora, niektórzy specjalizują się w obsłudze wybranych typów działalności, dobrze postrzegane są firmy, których sprzedaż cechuje sezonowość a także takie, w których nie dochodzi do częstych kompensat i zwrotów;

• Miano faktoranta – dłużnik występujący przy umowie faktoringowej nie może być jednocześnie klientem danej firmy faktoringowej;

• Sytuacja finansowa faktoranta i dłużników - powinni oni być zdolni do spłaty zadłużenia;

• Zabezpieczenie – najpopularniejszą formą zabezpieczenia jest weksel in blanco, co przy dość wysokich wymaganiach stawianych przez banki przy zabezpieczeniach tradycyjnego kredytu obrotowego (np. hipoteka) jest korzystnym rozwiązaniem;

• Dodatkowe wymogi – w przypadku firm faktoringowych będących spółkami zależnymi od banków możemy mieć do czynienia z wymogiem posiadania konta w banku będącym spółką matką firmy faktoringowej;

• Prowadzenie pełnej księgowości – nie jest wymagane przez wszystkich faktorów;

Wymienione czynniki są brane pod uwagę przy zawieraniu umowy faktoringowej przez wszystkich faktorów i decydują w znacznym stopniu o możliwości jej zawarcia.

DOKUMENTY NIEZBĘDNE DO PODPISANIA UMOWY Z FAKTOREM

Oświadczenia o stanie majątkowym, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego i ZUS o niezaleganiu z zobowiązaniami,

Dokumenty formalno-prawne określające status prawny przedsiębiorstwa;

Dokumenty wskazujące odbiorców, których klient chce objąć umową faktoringu (podlegają oni weryfikacji i każdemu przyznawany jest określony limit do wysokości którego akceptowane będą wierzytelności);

Dokumenty finansowe przedsiębiorstwa ((tj. bilans i rachunek wyników)

Dokumenty rejestracyjne (tj. KRS, Umowa Spółki, NIP, REGON)

Warto dodać, że przy podejmowaniu decyzji o współpracy faktorzy kierują się przede wszystkim oceną bieżącej sytuacji firmy. Wykazana w bilansie strata finansowa nie przesądza negatywnie o możliwości skorzystania z finansowania – faktora bardziej interesuje powód pojawienia się straty, a nie jej skutek. Druga sprawa warto podkreślenia: faktorzy nie wymagają zazwyczaj zabezpieczeń materialnych, co jest normą w przypadku kredytu bankowego.

Po zawarciu umowy, w trakcie współpracy klienta z faktorem przebieg wzajemnych rozliczeń jest cały czas monitorowany. Jest to proces bardzo dynamiczny. Rozliczenia z klientem, zmiany sald wierzytelności wobec poszczególnych dłużników, ekspozycja faktora wobec klienta zmieniają się często wielokrotnie każdego dnia.

W przypadku jakichkolwiek negatywnych sygnałów faktor reaguje natychmiast. Zmienia kontrahentom limity, składa pozwy o zapłatę, nadaje limity nowym kontrahentom. Klienci często nie nadążają za decyzjami faktora, które podyktowane są przede wszystkim utrzymaniu spłacalności wierzytelności na odpowiednim poziomie, to znaczy tak aby zachować bezpieczeństwo faktora nie burząc jednocześnie relacji klienta z odbiorcą chyba, że ten znacząco opóźnia się w spłacie. Wtedy wierzytelność natychmiast dochodzona jest na drodze sądowej, co leży w interesie faktora oraz klienta.