Wcześniejsze ich uzgodnienie z faktorem sprecyzuje umowę, zapobiegnie niespodziewanym sytuacjom i spowoduje, że współpraca pomiędzy faktorantem a faktorem będzie przebiegała bez komplikacji.

• Na początku należy zwrócić uwagę na okres obowiązywania umowy. Może to być czas określony lub nieokreślony. W pierwszym przypadku konieczne jest zaznaczenie w umowie o jak długi okres chodzi i jaka jest procedura, jeśli zdecydujemy się po upływie tego czasu na jej przedłużenie. Zazwyczaj umowy są podpisywane na czas nieokreślony, bądź na rok i wtedy umowa może być automatycznie przedłużana. Takie rozwiązanie jest wygodne dla faktoranta, jak i dla faktora. Analizując okres obowiązywania umowy, nie sposób pominąć kwestii warunków jej wypowiedzenia przez którąś ze stron w trakcie jej obowiązywania.
  Dodatkowo należy ustalić czy opłaty będą pobierane z góry czy z dołu i adekwatnie do tego, jaka będzie stopa dyskontowa czy procentowa;

• Warto się też dowiedzieć, jaka będzie procentowa wysokość wykupywanych faktur . Zatem czy faktor będzie wykupywał 100% faktury i wypłacał zaliczki na poczet przyszłych spłat, czy może będzie wykupywał tylko część wierzytelności. W umowie trzeba zaznaczyć jak duża to będzie część;

• Czy faktor będzie blokował część wierzytelności jako tzw. fundusz gwarancyjny? W tej kwestii istotne jest czy te środki będą przechowywane na oprocentowanym rachunku bankowym i w jakich warunkach będą z niego uwalniane;

• Jaki jest okres wykupu wierzytelności ? – to podstawowe pytanie, jakie należy zadać faktorowi. Jak wiadomo mogą być różne terminy wykupu wierzytelności akceptowane przez konkretnego faktora;

• Wysokość marży i prowizji , jaką naliczy sobie faktor. Warto jednak o tym przypomnieć, ponieważ aspekt marży i prowizji oraz sposób ich naliczania jest jednym z podstawowych czynników kosztowych umowy faktoringowej. Powinna ona być ściśle powiązana z ryzykiem faktora i obsługi przez niego faktoringu;

• Umowa faktoringu powinna precyzować, jaki będzie przyjęty poziom finansowania faktoranta przez faktora . Ustalany tzw. limit może dotyczyć jednego z dłużników bądź wszystkich. Przy czym istnieje możliwość ustalenia, w ramach limitu ogólnego, limit zaangażowania dla poszczególnych dłużników;

Poza ustaleniem zabezpieczeń, sprecyzowaniem czynności dodatkowych, do spełnienia których zobowiąże się faktor, a także warunków spłat wierzytelności - wymienione powyżej aspekty umowy faktoringowej powinny być przedyskutowane przed jej podpisaniem, a wtedy na pewno będziemy bardziej świadomi jaki rodzaj umowy zawieramy i dzięki temu zaoszczędzimy sobie wiele stresów i niejasnych sytuacji.

Dość istotna dla przedsiębiorców jest szybkość uzyskania finansowania . Jest to drugie kryterium, które zostało ocenione i które obejmowało dwie kategorie: Średni okres od wysłania dokumentów do nawiązania współpracy oraz średni okres od złożenia dokumentów do wypłaty zaliczki. Ogólne można stwierdzić, iż najdłużej na podjęcie decyzji i wypłacenia pierwszej zaliczki muszą czekać klienci banków.

Szybsze są wyodrębnione firmy faktoringowe, lecz należy pamiętać, że każda transakcja rozpatrywana jest indywidualnie , i to w znacznej mierze od samego przedsiębiorstwa, od kompletności składanych dokumentów i od pełnej i otwartej współpracy z faktorem podczas jego zależy jak szybko otrzyma finansowanie.