Kredyt wydaje się być najprostszą drogą finansowania zakupu – po złożeniu wniosku w banku firma otrzymuje środki, które będzie spłacać w ratach kredytowych łącznie z odsetkami i prowizją dla banku oraz ewentualnymi opłatami manipulacyjnymi.

Uzyskanie kredytu w praktyce może jednak okazać się trudne z powodu wymaganych przez banki zabezpieczeń gwarantujących spłatę kredytu. Dlatego też banki niechętnie udzielają kredytu firmom, które nie mają wystarczającego zabezpieczenia lub wystarczająco długiej historii działalności. Należy też zwrócić uwagę na fakt, że proces przyznawania i uruchamiania kredytu jest często długotrwały.

W leasingu uzyskane środki służą finansowaniu konkretnego przedsięwzięcia, np. zakupu danej linii produkcyjnej, maszyny, samochodu lub urządzenia. W przypadku umowy leasingu firma leasingowa kupuje wskazany przez leasingobiorcę przedmiot, a następnie przekazuje mu do używania (i pobierania pożytków).

Kupiony według wskazań leasingobiorcy przedmiot pozostaje do końca umowy własnością firmy leasingowej. Jeżeli leasingobiorca nie płaci rat leasingowych, firma leasingowa może w każdej chwili rozwiązać umowę, nie tracąc prawa własności do danego przedmiotu. Leasingodawca pozostaje przez cały okres umowy właścicielem oddanego w leasing przedmiotu

Faktoring wykorzystywany jest do finansowania bieżącej działalności gospodarczej. Z faktoringu mogą korzystać te firmy, które z uwagi na brak zdolności kredytowej nie otrzymają kredytu bankowego lub podwyższenia przyznanego wcześniej kredytu, ponieważ faktor koncentruje się w swojej ocenie na wypłacalności odbiorcy.

Kwestia zabezpieczeń nie jest więc problemem podstawowym. Transakcja faktoringowa w porównaniu z procedurą udzielania standardowego kredytu bankowego zawierana jest szybko. Przedsiębiorca ceduje na faktora swoje prawa do otrzymania zapłaty za dostarczone towary czy usługi i otrzymuje od faktora finansowanie. Faktor czeka na należność do upływu terminu płatności za wystawione przez siebie faktury.

Faktorant ponosi koszty faktoringu: prowizji faktoringowej i koszty odsetek. Jeżeli faktorant wybierze faktoring z regresem, to nadal ponosi ryzyko wypłacalności odbiorcy, natomiast jeżeli wybierze faktoring pełny (ryzyko wypłacalności odbiorcy przejmuje faktor), to musi być przygotowany na dodatkowe koszty. Nawet w trudnych sytuacjach faktorant pozostaje właścicielem przedmiotu, którego zakup sfinansował dzięki umowie faktoringowej.

Firmy faktoringowe zachowują się elastyczniej niż banki, ponieważ ich klient ma kilku kontrahentów. W przypadku kredytu bankowego istnieje tylko bank i kredytobiorca. Jest więc zrozumiałe, że kredytodawca jest dla swojego klienta bardziej rygorystycznym partnerem niż faktor.