Polecenie pracy w godzinach nadliczbowych nie wymaga szczególnej formy. Brak sprzeciwu przełożonego na wykonywanie w jego obecności przez pracownika obowiązków może być zakwalifikowany jako polecenie świadczenia pracy w godzinach nadliczbowych (wyrok SN z 1998.05.14 (I PKN 122/98 OSNP 1999/10/343).
Stosownie do art. 151 § 1 K.p. praca w godzinach nadliczbowych jest pracą wykonywaną ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także pracą wykonywaną ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy. Praca w godzinach nadliczbowych jest dopuszczalna w razie:
konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,
szczególnych potrzeb pracodawcy.
Wynagrodzenie całkowite najczęściej składa się z następujących składników:
Płaca zasadnicza, Dodatki i świadczenia obligatoryjne, Premie i nagrody, Prowizje, Przywileje, Świadczenia pozapłacowe, Urlopy, Warunki pracy.
Przez płacę zasadniczą rozumie się stałe wynagrodzenie wypłacane pracownikowi za powierzoną pracę. Wysokość wynagrodzenia jest znana obu stronom stosunku pracy, gdyż jest ona określona na podstawie przyjętej stawki w danej firmie. Wobec powyższego pracownik otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze bez względu na poziom wykonania powierzonych obowiązków.
Oczekuje się od niego, aby owe obowiązki zostały wypełnione na pewnym poziomie. Jest to najważniejsza cecha różniąca płacę zasadniczą od płacy zmiennej, której wysokość zależy z kolei od uzyskanych przez pracownika rezultatów.
|
|
|
|
|
|
|
( Oceń ten artykuł jako pierwszy! )
|
|
