Odpowiedź na to pytanie zawiera art. 25 Prawa autorskiego. Stanowi on, że:
Art. 25. 1. Wolno rozpowszechniać w celach informacyjnych w prasie, radiu i telewizji:
- 1. już rozpowszechnione (wcześniej opublikowane): sprawozdania o aktualnych wydarzeniach,aktualne artykuły na tematy polityczne, gospodarcze lub religijne, chyba że zostało wyraźnie zastrzeżone, że ich dalsze rozpowszechnianie jest zabronione, aktualne wypowiedzi i fotografie reporterskie,
- krótkie wyciągi ze sprawozdań i artykułów, o których mowa w pkt 1 lit. a i b;
- przeglądy publikacji i utworów rozpowszechnionych;
- mowy wygłoszone na publicznych zebraniach i rozprawach; nie upoważnia to jednak do publikacji zbiorów mów jednej osoby;
- krótkie streszczenia rozpowszechnionych utworów.
2. Za korzystanie z utworów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c, twórcy przysługuje prawo do wynagrodzenia.
3. Rozpowszechnianie utworów na podstawie ust. 1 jest dozwolone zarówno w oryginale, jak i w tłumaczeniu.
4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do publicznego udostępniania utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym, z tym że jeżeli wypłata wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 2, nie nastąpiła na podstawie umowy z uprawnionym, wynagrodzenie jest wypłacane za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.
W ust. 1 jest mowa o rozpowszechnianiu w prasie, radiu i telewizji, jednak w 2004r. został dodany ust. 4, który odnosi się do rozpowszechniania m. in. za pośrednictwem internetu i poprzez odwołanie do ust. 1 -3 przenosi te same zasady do rozpowszechniania utworów w internecie, jakie obowiązują w radiu, prasie i telewizji.
Jak wynika z powyższego można bez zgody autora rozpowszechniać niektóre tylko utwory – wyszczególnione w ust. 1. Niewątpliwie nie wszystkie treści na innych portalach internetowych, czy gdzie indziej będą spełniały te wymogi. Jeżeli nie będą mieściły się w katalogu zawartym w art. 25 ust. 1, nie można ich rozpowszechniać bez zgody autora i bez wynagrodzenia dla niego, gdyż będzie to wykraczało poza ramy dozwolonego użytku publicznego.
Poza tym utwory wskazane w ust. 1 lit b i c można rozpowszechniać bez zgody autora, ale za wynagrodzeniem. Ich rozpowszechnianie bez wynagrodzenia spowoduje, że o wynagrodzenie takie wcześniej czy później upomni się na podstawie ust. 4 jakaś organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
Należy też pamiętać, że pomimo, iż informacje wskazane w ust. 1 nie wymagają zgody, zawsze należy podać o ile jest to możliwe imię, nazwisko twórcy oraz źródło publikacji (wymóg ten wynika z art. 34 prawa autorskiego).
Wszystkie formy rozpowszechniania ujęte w art. 25 ust. 1 pkt 1, określane tradycyjnie mianem przedruku, dotyczą jedynie materiałów aktualnych. Pojęcie "aktualności" na użytek tego przepisu należy interpretować przez pryzmat szybkości obiegu informacji oraz rodzaju rozpowszechnianego materiału. Aktualne są artykuły o przedmiocie, który w danej chwili budzi zainteresowanie publiczne.
Wolności rozpowszechniania w środkach masowego komunikowania podlegają artykuły, czyli oryginalne utwory dziennikarskie, często o charakterze polemicznym lub publicystycznym. Nie są artykułami sprawozdania, komunikaty, kroniki, recenzje, glosy, reportaże, odpowiedzi na listy czytelników.
Nie można dokonywać przedruku artykułów, choćby aktualnych, na tematy religijne, medyczne, sportowe, prawne. Przedrukowi podlegają artykuły i wypowiedzi, a więc te formy, które mają charakter dziennikarski. Przedruk nie obejmuje więc powieści i nowel drukowanych w prasie w odcinkach. Wolność przedruku dotyczy tylko poszczególnych materiałów, przedrukowanie całej gazety przekraczałoby dozwolone ramy użytku publicznego.
Przeglądy publikacji i utworów rozpowszechnionych nazywano dotąd powszechnie przeglądami prasy. Najczęściej chodzi przy tym o informacje o zawartości innych czasopism. Takie informacje mogą być połączeniem niewielkich cytatów z opublikowanych utworów i własnego komentarza. Mogą także polegać na krótkich streszczeniach opublikowanych utworów, co jest zresztą przedmiotem oddzielnego postanowienia, zawartego w art. 25 ust. 1 pkt 5.
Streszczenia, uregulowane w art. 25 ust. 1 pkt 5, mogą obejmować wszelkie utwory rozpowszechnione, bez względu na miejsce rozpowszechnienia. Warunkiem jest tylko to, aby ich rozmiar nie był większy niż konieczny ze względu na potrzeby informacji o udostępnieniu określonego dzieła.
Streszczenie w żadnym przypadku nie może zastępować zapoznania się z samym dziełem, gdyż byłoby to korzystanie naruszające interesy uprawnionego, a więc niezgodne z art. 35.
