Pracodawca może wprowadzić dłuższą przerwę w godzinach zatrudnienia. Zmiana ta powinna mieć swoje odzwierciedlenie w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie pracy.

Zezwala na to art. 9 par. 2 K.P.

W tej sytuacji pracodawca może np. wydłużyć przerwę albo wprowadzić dwie przerwy w przepisach zakładowych. Przepisy Kodeksu pracy nie przewidują obowiązku wprowadzenia drugiej przerwy w przypadku wykonywania pracy w wymiarze 12 godzinnym.

Prawo do 15 minutowej przerwy przysługuje pracownikowi niezależnie od innych obowiązkowych przerw wliczanych do czasu pracy.

Należą do nich:

• przerwy dla pracowników zatrudnionych w „warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia” – art. 145 par. 1 K.P. ,
• przerwy na karmienie dziecka piersią : 2 x 30 minut w przypadku 1 dziecka, 2x45 minut w przypadku więcej niż 1 dziecka – art. 187 par. 1 i 2 K.P.,
• przerwy w pracy dla pracowników, zatrudnionych przy pracy monotonnej lub „(…) w ustalonym z góry tempie” – art. 145 K.P. ,
• czas przerwy młodocianych w wymiarze 30 minut , jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika młodocianego jest dłuższy niż 4,5 godziny – art. 202 par. 3 [1] K.P.,
• przerwy dla pracowników niepełnosprawnych, przeznaczone na ćwiczenia gimnastyczne (przerwa wynosi 15 minut ) – art. 17 Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ,
• obowiązkowe przerwy wynikające z pracy przy monitorach ekranowych - par. 7 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1. grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe,
• szkolenie w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy – art. 237 par. 2 K.P.

Za okres przerw w pracy pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia.