Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

U S T A W A
z dnia 2 lipca 2004 r.

o swobodzie działalności gospodarczej

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1.
Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności
gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów
administracji publicznej w tym zakresie.

Art. 2.
Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana,
handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze

złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w
zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa,
leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi,
sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług
związanych z pobytem turystów.

Art. 4.
1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i
jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa
przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność
gospodarczą.
2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie
wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Art. 5.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na
podstawie ustawy do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania
koncesji;
2) osoba zagraniczna:
a) osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania za granicą, nieposiadającą
obywatelstwa polskiego,
b) osobę prawną z siedzibą za granicą,
c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność
prawną, z siedzibą za granicą;
3) przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność
gospodarczą za granicą;
4) oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności
gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy
lub głównym miejscem wykonywania działalności;
5) działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie
wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.

Art. 6.
1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne
dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami
prawa.
2. Organ administracji publicznej nie może żądać, ani uzależnić swojej decyzji
w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej
przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w
szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych,
nieprzewidzianych przepisami prawa.

Art. 7.
Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach
określonych w odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i
konkurencji.

Art. 8.
1. Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc
korzystne warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w
szczególności wspierają mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich
przedsiębiorców.
2. Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w
rozumieniu przepisów o dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla
przedsiębiorców, przekazują drogą elektroniczną informacje o warunkach i
formach udzielanej pomocy ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, który je
gromadzi i udostępnia na stronie internetowej.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od
dnia ustanowienia programu pomocowego, nie później niż na 14 dni przed
wyznaczonym terminem składania wniosków o udzielenie pomocy.

Art. 9.
Wykonując swoje zadania, w szczególności w zakresie nadzoru i kontroli, organy
administracji publicznej działają z poszanowaniem uzasadnionych interesów
przedsiębiorcy.

Art. 10.
1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu wniosek o wydanie pisemnej
interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których
wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej, w jego
indywidualnej sprawie.
2. Przedsiębiorca nie może być obciążony jakimikolwiek daninami publicznymi,
sankcjami finansowymi lub karami w zakresie, w jakim zastosował się do
uzyskanej interpretacji.
3. Zasady udzielania interpretacji regulują odrębne ustawy.

Art. 11.
Organy administracji publicznej są zobowiązane do załatwiania spraw
przedsiębiorców bez zbędnej zwłoki.

Art. 12.
Wykonując swe zadania, organy administracji publicznej współdziałają z
organizacjami pracodawców, organizacjami pracowników, organizacjami
przedsiębiorców oraz samorządami zawodowymi i gospodarczymi.

Art. 13.
1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej i państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym mogą podejmować i wykonywać działalność
gospodarczą na takich samych zasadach jak przedsiębiorcy polscy.
2. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, którzy otrzymali
zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodę
na pobyt tolerowany, status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej lub
korzystają z ochrony czasowej na jej terytorium, mogą podejmować i wykonywać
działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich
samych zasadach jak obywatele polscy.
3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do
podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie
spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością
i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź
nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią
inaczej.