Wraz z dynamicznym rozwojem rynków finansowych i nasilającej się tendencji integracji gospodarczej nastąpiło znaczące uwolnienie przepływu kapitału oraz inwestycji bezpośrednich pomiędzy krajami. Jednostki gospodarcze otrzymują nowe możliwości inwestycji, pozyskania kapitału i rozwoju. W związku z powyższym kluczowe dla inwestorów stało się wypracowanie wspólnych, spójnych i zrozumiałych zasad rachunkowości w celu ujednolicenia sprawozdawczości finansowej w skali globalnej.
Wspólne standardy rachunkowości stały się narzędziem umożliwiającym porównywalność wyników i sytuacji finansowych prowadzonych biznesów bez względu na branżę oraz miejsce, w którym biznes jest prowadzony, dzięki czemu inwestorzy mogą podejmować bardziej racjonalne decyzje finansowe.
Organem, który postawił sobie za cel opracowanie, zgodnie z interesem publicznym, zestawu wysokiej jakości, zrozumiałych i możliwych do wyegzekwowania globalnych standardów rachunkowości był Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASC). W latach 1983 – 2001 publikował i wprowadzał kolejne Międzynarodowe Standardy Rachunkowości (MSR). W 2001 roku przekształcono IASC w Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB). Rada przejęła odpowiedzialność za MSR, zajmuje się ich uaktualnianiem oraz publikuje nowe standardy zwane Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (MSSF).
Regulacje MSSF w Unii Europejskiej
Unia Europejska nie zdecydowała się na bezwarunkowe przyjęcie do stosowania wszystkich międzynarodowych standardów, a jedynie te, które przeszły odpowiednią procedurę implementacji obejmującą wydanie, na wniosek Komisji Europejskiej, rekomendacji w sprawie przyjęcia lub odrzucenia standardu przez Europejską Grupę Doradczą ds. Sprawozdawczości Finansowej, podjęcie przez Komitet Regulacyjny ds. Rachunkowości decyzji w sprawie przyjęcia lub odrzucenia standardu oraz wydanie przez Komisję Europejską rozporządzenia zawierającego tekst przyjętego standardu. Dopiero tak ogłoszony standard jest obowiązujący w krajach UE. Jeżeli wydany przez IASB, a nie przyjęty przez UE standard, nie jest sprzeczny ze standardami przyjętymi dotychczas, to jednostki również mogą się do niego stosować, informując o tym w sprawozdaniu finansowym.
Regulacje krajowe związane z obowiązkiem lub możliwością sporządzenia sprawozdań finansowych wg MSSF W Polsce podstawowym aktem prawnym regulującym zasady prowadzenia ksiąg oraz sporządzania sprawozdań finansowych jest Ustawa o Rachunkowości (UoR, Ustawa). Określa ona jednolite wytyczne ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych, reguły wyceny oraz sposób ujęcia danych w sprawozdaniu finansowym.
Wraz ze wstąpieniem do Unii Europejskiej na Polsce ciążył obowiązek implementacji prawa unijnego na grunt krajowy. W sierpniu 2004 roku znowelizowano Ustawę o rachunkowości, wprowadzając do polskiego porządku prawnego MSSF, nakładając obowiązek sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych zgodnie z MSSF przez emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu w Polsce oraz przez wszystkie banki. Dodatkowo, wprowadzono w Ustawie możliwość sporządzania sprawozdań finansowych wg MSSF, w celu zwiększenia przejrzystości i porównywalności danych, dla:
- jednostkowych sprawozdań finansowych emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu w Polsce lub na jednym z innych rynków regulowanych krajów EOG,
