W polskim prawie umowa leasingu unormowana została w Kodeksie cywilnym, a także w obu ustawach o podatku dochodowym, tj. ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych i fizycznych. Do umów leasingu na gruncie ustaw podatkowych zaliczamy umowy spełniające kryteria do uznania ich za umowę leasingu na gruncie prawa cywilnego, a także każdą inną umowę, na podstawie której jedna ze stron oddaje drugiej do używania (lub używania i pobierania pożytków), podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.


Od początku swojego funkcjonowania w polskiej praktyce gospodarczej leasing traktowany był przede wszystkim jako narzędzie służące optymalizacji podatkowej. Korzyści podatkowe płynące z leasingu w zakresie podatku dochodowego sprowadzają się do istotnie skróconego okresu, w którym wydatki ponoszone na spłatę wartości środka trwałego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku zawarcia umowy leasingu operacyjnego, poszczególne raty leasingowe płacone przez przedsiębiorcę stanowić będą bezpośrednio jego koszt podatkowy, co pozwala w istotny sposób zwiększyć bieżące koszty uzyskania przychodów zmniejszając tym samym podstawę opodatkowania. Z oczywistych względów, przepisy prawne nakładają więc pewne ograniczenia w zakresie okresu trwania umowy leasingu operacyjnego. Aby mieć możliwość bezpośredniego odpisania pełnej kwoty rat leasingowych w ciężar kosztów podatkowych, umowa leasingu operacyjnego powinna być zawarta co najmniej na okres:
• odpowiadający 40% tzw. normatywnego okresu amortyzacji w przypadku leasingu ruchomości bądź wartości niematerialnych i prawnych,
• 10 lat w przypadku leasingu nieruchomości.

Dla wielu przedsiębiorstw wybór leasingu i jego formy to nie tylko korzyści na gruncie podatku dochodowego, ale także korzystne efekty w zakresie podatku VAT. Rozróżnienie na leasign operacyjny i finansowy nabiera tutaj znaczenia. W przypadku leasingu finansowego zakup środka trwałego wiąże się z koniecznością zapłaty na rzecz finansującego podatku VAT od pełnej wartości środka trwałego na samym początku trwania umowy leasingu finansowego. Podatek ten podlega odliczeniu od podatku należnego po stronie finansującego, a gdy powstaje nadwyżka podatku naliczonego nad należnym – zwrotowi bezpośredniemu. Zwrot ten trwać będzie jednak 60 dni od złożenia deklaracji VAT, przy czym organom podatkowym przysługuje prawo do przedłużenia terminu tego zwrotu, co oznacza, iż kwota podatku VAT zapłacona przez korzystającego może ulec zamrożeniu na jakiś czas. W przypadku podatku VAT, korzystniejszy okazuje się leasing operacyjny. Korzystający stopniowo spłaca wartość początkową środka trwałego, a jednocześnie podatek VAT doliczany jest na bieżąco do każdej raty leasingowej. Tym samym, przedsiębiorca unika obowiązku poniesienia istotnego wydatku w związku z rozpoczęciem leasingu oraz zamrożenia kwoty podatku VAT na parę miesięcy.

Podsumowując, leasing może być narzędziem optymalizacji podatkowej, jeżeli jego forma zostanie rozsądnie wybrana i dostosowana do sytuacji przedsiębiorstwa. W większości przypadków leasing operacyjny może okazać się korzystniejszy.