Po przystąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej, Polska stała się częścią Wspólnego Rynku UE. Tym samym zlikwidowane zostały bariery w handlu towarami z pozostałymi krajami Wspólnoty. Przystąpienie do UE oznaczało też podporządkowanie przepisów celnych w handlu z państwami trzecimi przepisom unijnym.

Podstawą w handlu pomiędzy UE a państwami trzecimi jest Zintegrowana Taryfa Celna Wspólnot Europejskich TARIC (nazywana popularnie Wspólną Taryfą Celną) jest uaktualniana co roku przez Komisję Europejską (Dyrekcję Generalną Podatków i Unii Celnej – DG TAXUD) i publikowana w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich serii C.

Wspólna Taryfa Celna jest przyjmowana przez KE na drodze rozporządzenia, ma ona więc w prawie polskim zastosowanie bezpośrednie.
Wspólna Taryfa Celna, aktualizowana codziennie, jest powszechnie dostępna w serwisie internetowym TARIC:

http://ec.europa.eu/taxation_customs/dds/tarhome_pl.htm

TARIC oparta jest na Scalonej Nomenklaturze CN. Do ośmiocyfrowego kodu CN dodaje się tu jeszcze dwie cyfry - tzw. kody TARIC – dzięki czemu opis konkretnego towaru jest jeszcze bardziej szczegółowy. Oprócz kodu CN, w internetowej bazie TARIC można też znaleźć szczegółowe informacje na temat ograniczeń w handlu poszczególnymi towarami z wybranymi państwami trzecimi.

Baza TARIC nie jest formalnie źródłem prawa. Podstawą prawną jest w tym przypadku Dziennik Urzędowy WE. Informacje dostępne w bazie danych TARIC są jednak wykorzystywane w praktyce celnej oraz do celów ewidencyjnych.