Faktura to podstawowy dokument handlowy. Jest potwierdzeniem wystawienia towaru do dyspozycji importera. Zawiera podstawowe informacje na temat towaru będącego przedmiotem kontraktu. Może również spełniać rolę dokumentu, na podstawie którego ustala się wartość celną towaru.

W przypadku, gdy strony kontraktu uzgodnią zastosowanie formuły EXW (zgodnie z Incoterms 2000), faktura jest jedynym dokumentem, który eksporter musi przekazać importerowi. Otrzymanie faktury przez importera zobowiązuje go wówczas do wykonania zapłaty (zgodnie z zasadą cash against documents). W tym wypadku jest to tzw. faktura ostateczna. Natomiast, gdy strony kontraktu uzgodniły dokonanie zapłaty częściowej, uzależnionej od spełnienia dodatkowych warunków, wówczas wystawia się fakturę prowizoryczną. Nie jest ona księgowana i po spełnieniu wszystkich warunków kontraktu wystawia się w jej miejsce fakturę ostateczną.
Faktura powinna zawierać takie elementy jak:

· Miejsce i datę wystawienia.
· Nazwę i dane teleadresowe eksportera i importera.
· Rodzaj i opis transportu.
· Opis wysyłanego towaru (nazwa, ilość, waga etc.).
· Rodzaj i numery identyfikacyjne opakowania.
· Cena jednostkowa i całkowita.
· Sposób i termin zapłaty.
· Podpis sprzedającego.

W handlu międzynarodowym pojawia się też tzw. faktura pro forma. Faktura ta różni się od pozostałych tym, iż nie stanowi dla importera podstawy do zapłaty. Nie jest także księgowana. Faktura pro forma spełnia w praktyce rolę oferty handlowej.