Jak wiadomo od czasu publicznej subskrypcji do debiutu giełdowego muszą zostać podjęte odpowiednie kroki proceduralne m.in. formalny przydział, rejestracja we właściwym sądzie, złożenie akcji w KDPW , czy wprowadzenie do obrotu przez Zarząd Giełdy. Każdy z tych kroków wymaga czasu, w którym kapitał inwestora zostaje zamrożony a on sam narażony zostaje na ryzyko płynności.

PDA, które posiadają charakter papieru wartościowego , zapewnia inwestorowi większą swobodę dysponowania własnym kapitałem, ponieważ mogą zostać wprowadzone do obrotu giełdowego zaledwie kilka dni po zakończeniu subskrypcji, czyli nawet przed zarejestrowaniem akcji w sądzie.

Dopuszczenie przez KPWiG akcji do publicznego obrotu oznacza jednoczesne dopuszczenie PDA. Wymagana jest tylko stosowna informacja w prospekcie emisyjnym. Kiedy publiczna subskrypcja zostanie zakończona, w KDPW rejestruje się PDA w liczbie, w której przydzielono subskrybentom akcje. Następnie zapisuje się je na rachunkach inwestorów – jedna PDA przypada na jedną akcję. Spółka składa wniosek do Rady Giełdy o dopuszczenie akcji oraz PDA do obrotu giełdowego.

Obrót PDA odbywa się w tym samym systemie oraz segmencie rynku, w którym w niedługiej przyszłości będą notowane akcje spółki. Również stosowane regulacje odpowiadają tym odnoszącym się do akcji.

Kiedy tylko nowa emisja zostanie zarejestrowana w sądzie PDA zostają przekształcone w akcje . Odbywa się to w sposób płynny z sesji na sesję. Każdy posiadacz jednego PDA na swoim rachunku inwestycyjnym otrzymuje jedną akcję emitenta.

Publiczna subskrypcja

Okres trwania publicznej subskrypcji powinien wynosić od 1 do 3 miesięcy, co wynika z przepisów prawa. trwania W tym czasie inwestorzy powinni mieć możliwość złożenia zapisu na akcje spółki. Inwestorzy przed rozpoczęciem zapisów powinni poznać ostateczną cenę emisyjną papierów wartościowych .

Sposób przeprowadzenie zapisów na akcje spółki powinien zostać określony w prospekcie emisyjnym, chociaż ustawa przewiduje możliwość dokonania zmiany w późniejszym okresie, jednak wymagana jest stosowna zgoda KPWiG.

Emitent może zdecydować się na przeprowadzenie subskrypcji w następujący sposób

- Metoda stałej ceny emisyjnej z proporcjonalna redukcją zapisów. Jest to metoda, którą stosuje się w praktyce najczęściej. Każdy zainteresowany inwestor może złożyć zapisy na interesująca go ilość akcji w ramach ustalonego wcześniej limitu, np. 100000tyś akcji na jedna osobę. Po zakończeniu zapisów następuje - w razie nadsubskrypcji- proporcjonalna do zapisów redukcja zleceń. Nadpłacone środki są zwracane na konto inwestora.

- Sprzedaż papierów wartościowych po cenie sztywnej według kolejności złożonych zapisów. Jest to metoda bardzo wygodna dla spółki, ponieważ w razie wystąpienia nadsubskrypcji (praktycznie jest ona niemożliwa) nie ma konieczności zwracania inwestorom wpłaconych przez nich środków finansowych. Akcje są sprzedawane do czasu wyczerpania się puli. Taka forma zapisów jest krzywdząca dla inwestorów, ponieważ nie stwarza równych szans dostępu do akcji spółki. Zapisy odbywają się według zasady kto pierwszy ten lepszy. Powoduje to powstanie gigantycznych kolejek przed domami maklerskimi, tworzą się listy oraz komitety kolejkowe. Dlatego choć dalej forma ta jest możliwa to spółki zrezygnowały z takiej możliwości sprzedaży akcji.

- Emisja z cena minimalną. Opiera się ona o cenę która zapewnia maksymalizację wpływów emisji. Spółka proponuje poziom ceny, który uważa za satysfakcjonujący, a inwestorzy składają zapisy z cena równą lub wyższą od tej , która ustalił emitent. Ostateczną cenę wybiera spółka na podstawie złożonych zleceń. W przypadku wystąpienia nadsubskrypcji postępowanie jest analogiczne jak w pierwszym przypadku.
Rozliczenie subskrypcji, jeżeli zakończyła się ona sukcesem dzięki objęciu i opłaceniu minimalnej wielkości akcji to gwarantującej, zarząd ma 2 tygodnie na jej zamknięcie oraz dokonanie przydziału akcji wszystkim subskrybentom.

Dopuszczenie do obrotu giełdowego

Kiedy spółka posiada już status publicznej może złożyć wniosek do Zarządu Giełdy - podejmującego decyzje w imieniu Rady Giełdy- o dopuszczenie jej walorów do obrotu giełdowego . Zanim taka decyzja zostanie wydana dokonywana jest szczegółowa analiza oraz ocena sytuacji finansowej emitenta, jego prognoz, perspektyw rozwoju, możliwości realizacji planów inwestycyjnych, warunków na jakich emitowane były akcje. Ma to na celu ochronę interesu i bezpieczeństwo wszystkich uczestników obrotu giełdowego.

Procedura przebiega dwuetapowo. Pierwszym jej elementem jest dopuszczenie papierów wartościowych oraz ,jeżeli spółka się na to zdecyduje, praw do akcji do obrotu giełdowego na rynku podstawowym lub równoległym .

Wniosek o dopuszczenie akcji do obrotu giełdowego powinien zawierać:

-oznaczenie nazwy (firmy) emitenta,
-liczbę akcji, będących przedmiotem wniosku, ich rodzaj, kod lub oznaczenie serii i daty emisji,
-wartość nominalną akcji, ceny emisyjne oraz ceny sprzedaży w ofercie publicznej,
-informacje dotyczące struktury własności akcji i sposobu ich rozprowadzenia,
-informacje dotyczące zbywalności akcji,
-zobowiązanie emitenta do przestrzegania przepisów obowiązujących na giełdzie,
-informację, czy emitent występował o dopuszczenie swoich akcji na inną giełdę lub regulowany rynek pozagiełdowy,
-informacje dotyczące wielkości kapitałów emitenta, wartości księgowej oraz ogólnej liczby wyemitowanych akcji,
-plany emitenta związane z ewentualnymi kolejnymi emisjami akcji i ich warunkami,
-prognozę zysku netto na najbliższe 6 miesięcy od daty złożenia wniosku,

Do wniosku należy załączyć m.in.:

-akt założycielski oraz aktualny odpis z właściwego rejestru,
-aktualny, jednolity tekst statutu spółki,
-odpis zgody Komisji Papierów Wartościowych i Giełd zatwierdzający prospekt emisyjny,
-prospekt emisyjny oraz informacje o zdarzeniach, które nastąpiły po opublikowaniu prospektu, a które mogą mieć istotny wpływ na sytuację finansową emitenta,
-opinię członka Giełdy ­ opiniującym nie może być emitent składający wniosek, ani podmiot od niego zależny lub dominujący,
-informację o zamiarze wprowadzenia akcji do obrotu giełdowego w trybie publicznej sprzedaży (jeżeli emitent zamierza wprowadzić akcje w trybie publicznej sprzedaży).

Poniżej przedstawione zostały warunki jakie należy spełnić aby ubiegać się o dopuszczenie do obrotu giełdowego w poszczególnych segmentach rynku.

Rynek podstawowy

-Zostały dopuszczone do publicznego obrotu przez KPWIG
-ich zbywalność nie jest ograniczona,wartość akcji objętych wnioskiem wynosi równowartość w złotych co najmniej 1.000.000 EURO,
-akcje objęte wnioskiem znajdujące się w posiadaniu akcjonariuszy, z których każdy posiada nie więcej niż 5% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, stanowiąco najmniej 25% wszystkich akcji spółki lub w posiadaniu akcjonariuszy, z których każdy posiada nie więcej niż 5% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, znajduje się co najmniej 500.000 akcji spółki o łącznej wartości wynoszącej równowartość w złotych co najmniej 17.000.000 EURO;
-emitent publikował sprawozdania finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do ich badania przez co najmniej trzy kolejne lata obrotowe poprzedzające złożenie wniosku o to dopuszczenie.

Rynek równoległy papiery wartościowe są dopuszczone do publicznego obrotu lub KPWiG wydała zezwolenie na ich obrót na rynku regulowanym,
-ich zbywalność nie jest ograniczona
-w stosunku do ich emitenta nie toczy się postępowanie upadłościowe lub likwidacyjne.

Zarząd Giełdy w tym etapie szczególnie bierze pod lupę sprawy dotyczące:

-sytuacji finansowej emitenta
-możliwości realizacji zamierzeń inwestycyjnych oraz źródła ich finansowania
-doświadczenia oraz kwalifikacji członków organów spółki tj. zarządu oraz rady nadzorczej
-bezpieczeństwa obrotu giełdowego oraz osób w nim uczestniczących

dlatego często zdarza się, że iż zarządzający spółka będą musieli odpowiedzieć na pytania dotyczące powyższych kwestii.

Decyzja zarządu giełdy o dopuszczeniu papierów wartościowych do obrotu giełdowego pozostaje w mocy przez okres sześciu miesięcy .
W następnej kolejności przeprowadzona jest publiczna oferta. Po jej zakończeniu w okresie pomiędzy przydziałem akcji nowej emisji a ich rejestracją w KDPW oraz przez sąd, możliwy jest na Giełdzie obrót prawami do akcji.

Promocja emisji

Emitent powinien sobie zdawać sprawę, że akcje są jak każdy towar i żeby je sprzedać potrzebna jest odpowiednia promocja, która przekona potencjalnych inwestorów do nabycia papierów wartościowych. Dlatego zaraz po dopuszczeniu do spółki do publicznego obrotu organizuje się, głównych miastach Polski, cykl spotkań tzw. ROAD SHOW z inwestorami , analitykami giełdowymi oraz mediami. Ich celem jest prezentacja firmy, jej modelu biznesowego, strategii na najbliższe lata oraz przede wszystkim struktury publicznej oferty.

Prezentacja emitenta powinna zawierać kluczowe informacje o spółce, zasięgu jej działania, osobach nią kierujących, strukturze organizacyjnej. Jest to czas na pokazanie wszystkich jej atutów, dlatego należy prezentować dotychczasowe osiągnięcia, flagowe produkty, posiadane certyfikaty oraz nagrody, partnerów biznesowych. Oczywiście powinna również zostać szczegółowo przedstawiona struktura przeprowadzanej oferty. Warto również przedstawić prognozę wyników na najbliższe lata.

Inwestorów interesować będzie głównie to w jaki sposób spółka zamierza wykorzystać uzyskany od nich kapitał, czy plany te przełożą się w przyszłości na wzrost zysku na akcję. Oczywiście pojawią się pytania dotyczące przyszłej polityki dywidend.

Jest to również czas, kiedy zarząd będzie musiał odpowiedzieć na wszystkie pytania , które pojawiły się wśród inwestorów w trakcie lektury prospektu emisyjnego. Dlatego muszą oni być przygotowani do prowadzenia rozmów z inwestorami. Powinni umieć przekonać przyszłych nabywców akcji do swoich racji a składane deklaracje powinny wzbudzać zaufanie słuchaczy.

Do promocji w emisji spółka może wykorzystać różne media, zamieszczając w nich reklamę publicznej oferty, do której się przygotowuje.

Oczywiście w procesie promocji emisji kluczowe stają się kontakty z analitykami giełdowymi . To oni bowiem opracują raport na podstawie, którego dokonana zostanie wycena emitenta oraz ocena atrakcyjności inwestycyjnej spółki. Dlatego należy przekazać im wszystkie niezbędne do właściwego wykonania ich pracy informacje. Warto zaznaczyć ze raporty analityków są podstawą decyzji inwestycyjnych dla wielu podmiotów.

Promocja nie może być prowadzona w sposób całkowicie dowolny. Charakter rynku publicznego nakazuje zachowanie ujednoliconych kanonów postępowania przez spółki. Wskazanie te są zawarte w Rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 809/2004 oraz w ustawie o ofercie publicznej.

Reklamy związane z publiczną ofertą papierów wartościowych mogą być udostępniane do wiadomości publicznej przez emitent, oferujący lub osoba wnioskująca o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym, pośrednicy finansowi uczestniczący w plasowaniu lub gwarantowaniu emisji papierów wartościowych, za pośrednictwem następujących sposobów komunikacji:

-materiałów drukowanych kierowanych do oznaczonego lub nieoznaczonego adrestata
-wiadomości elektronicznych lub reklam przesyłanych na telefon komórkowy lub pager
-korespondencji listownej
-reklamy prasowej z formularzem zapisu lub bez niego
-telefonu w formie informacji odtwarzanej automatycznie lub udzielanej nażywo;
-seminariów i prezentacji
-radia, katalogu, wideotelefonu, teletekstu, poczty elektronicznej, faksu, telewizji, ogłoszenia, plakatu reklamowego, broszury, postów internetowych (w tym banerów)

Ważne jest, aby w treści wszytkich materiałów promocyjnych znalazła się informacją:

-że mają one tylko i wyłącznie charakter promocyjny oraz reklamowy
-że został lub zostanie opublikowany prospekt emisyjny
-wskazać miejsca, w których jest lub będzie dostępny prospekt emisyjny

Informacje zawarte w materiałach promocyjnych nie mogą być sprzeczne z treścią prospektu emisyjnego i wprowadzać w błąd potencjalnych inwestorów.

Nad prawidłowością prowadzonej kampanii oraz treścią rozpowszechnianych materiałów promocyjnych czuwa KPWiG. Kiedy stwierdzi ona naruszenie obowiązków jakie nakłada na emitentów prawo zobowiązana jest do podjęcia stosownych kroków. Mogą one polegać na:

-wstrzymaniu rozpoczęcia akcji promocyjnej lub przerwanie jej prowadzenia na okres nie dłuższy ni ż 10 dni roboczych, w celu usunięcia wskazanych nieprawidłowości
-zakazie prowadzenia akcji promocyjnej, gdy emitent uchyla się od wprowadzenia zmian zaleconych przez KPWiG w terminie wspomnianym powyżej
-opublikowaniu, na koszt emitenta lub wprowadzającego, informacje o niezgodnym z prawem prowadzeniu akcji promocyjnej, wskazując naruszenia prawa

Komisja może również podjąć decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na emitenta w wysokości 250000 zł.

Wybór oferty

Istotną decyzją w procesie upublicznienia spółki jest wybór formy przeprowadzenia oferty . Powinna ona wynikać z celów jakie postawiał sobie podmiot w związku z debiutem na giełdowym parkiecie. Decyzja ta powinna zostać poprzedzona stosownymi analizami sporządzonymi przez zarząd przedsiębiorstwa. Nie bez znaczenia pozostaje oczywiście panująca w danym momencie koniunktura na rynku kapitałowym. Spółka, charakteryzująca się stabilnymi wynikami z jasno określona strategią rozwoju, nie powinna mieć problemów podczas hossy z uplasowaniem akcji na rynku.

W praktyce spotykamy się z następującymi rodzajami ofert:

1. Nowa emisja akcji

Jest to sposób bardzo często stosowany. Spółka decyduje się na publiczną emisję akcji, dzięki czemu zostaje zasilona kapitałem, który może wykorzystać na inwestycje oraz dalszy rozwój. Jeżeli podmiot decyduje się na taką formę zazwyczaj podejmuje się uchwałę o wyłączeniu prawa poboru dla starych akcjonariuszy spółki.

2. Publiczna sprzedaż akcji

Występuje, kiedy dotychczasowi właściciele spółki decydują się na publiczną sprzedaż posiadanych przez siebie walorów. Może się to odbyć się to za pośrednictwem domu maklerskiego lub podczas specjalnej sesji giełdowej, chociaż najczęściej spotyka się pierwsze rozwiązanie. Oczywiście takie posunięcie implikuje zmiany w akcjonariacie. W tym wypadku nie mamy do czynienia z zasileniem spółki w kapitał, ponieważ środki trafiają do osób sprzedających. Takie posunięcie nie wyklucza w przyszłości emisji papierów wartościowych, które zapewnią dopływ środków pieniężnych do spółki.

Na taka formę upublicznienia w ostatnim czasie zdecydowali się właściciele spółki chemicznej Dwory S.A.. Akcje spółki zostały sprzedane przez dotychczasowych właścicieli tj. Narodowe Fundusze Inwestycyjne oraz Skarb Państwa.

3. Nowa emisja połączona z publiczną sprzedażą akcji

Jest to rozwiązanie, które łączy w sobie przedstawione powyżej możliwości. Pozwala ono na jednoczesne wyjście z inwestycji dotychczasowym inwestorom, bądź zmniejszenia swojego zaangażowania w spółce z jednoczesnym pozyskaniem kapitału z rynku.

4. Wprowadzenie akcji na giełdę bez przeprowadzania publicznej emisji.

Jeżeli spółka posiada wystarczające zasoby finansowe zgromadzone dzięki emisjom na rynku niepublicznym, może zdecydować się na debiut na warszawskim parkiecie bez przeprowadzania publicznej oferty. Chociaż koszty takiej decyzji są znacznie niższe niż wymienianych wcześniej, to jednak mogą pojawić się problemy ze znalezieniem odbiorców emisji akcji. Jest to metoda niepopularna i bardzo rzadko wykorzystywana na polskim rynku kapitałowym.



5. Wprowadzenie do obrotu giełdowego obligacji spółki a następnie akcji.

W procesie upublicznienia spółki do obrotu wprowadzane są obligacje emitenta. Spółka uzyskuje status publicznej i korzysta z wszystkich przywilejów z tego wynikających.
Takiego rozwiązania może wymagać optymalizacja źródeł finansowania. Oczywiście w późniejszym okresie, jeżeli zajdzie taka potrzeba, spółka może przeprowadzić emisję akcji.

Praktyka gospodarcza naszego kraju pokazuje, że najczęściej spółki wykorzystują pierwsze trzy metody upublicznienia.

Zatwierdzenie prospektu emisyjnego

Po sporządzeniu prospektu emisyjnego spółka, której celem jest przeprowadzenie oferty publicznej lub ubieganiem się o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym, powinna przedstawić go Komisji Papierów Wartościowych i Giełd . Komisja już nie dopuszcza papierów wartościowych do publicznego obrotu lecz zatwierdza prospekt emisyjny sporządzony przez emitenta. Głównym zadaniem organu nadzoru jest sprawdzenie czy przedstawiony dokument, niezależnie od wybranej przez spółkę formy, spełnia warunki określone przez prawo. KPWiG nie ma obecnie możliwości nie zatwierdzenia prospektu emisyjnego, jeżeli spełnia on wszystkie kryteria prawne.

Może natomiast odmówić jego zatwierdzenia gdy nie odpowiada on wymogom prawnym.

W przypadku spółek, których papiery wartościowe nigdy nie były przedmiotem oferty publicznej ani objęte wnioskiem o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym Komisja ma 20 dni na zatwierdzenie złożonego prospektu. Natomiast w przypadku kolejnych emisji czas ten wynosi tylko 10 dni . Bieg wskazanych powyżej okresów rozpoczyna się od złożenia kompletnej dokumentacji przez emitenta.

Jeżeli KPWiG uzna, w sposób uzasadniony, że przedstawione dokumenty nie są kompletne lub że potrzebne są dodatkowe informacje zwraca się do spółki o uzupełnienie braków lub przedstawienie informacji, na podstawie których możliwe będzie zweryfikowanie faktów podanych w prospekcie emisyjnym. Komisja może żądać przedstawienia dokumentów i informacji od emitenta, wprowadzającego, biegłego rewidenta uprawnionego do badania sprawozdań spółki czy podmiotu dominującego lub zależnego od emitenta.

Aby uzyskać zatwierdzenie prospektu emisyjnego przez KPWiG , sporządzonego zarówno w formie jednolitego dokumentu jak i w formie zestawu dokumentów, należy złożyć w Komisji za pośrednictwem firmy inwestycyjnej (np. domu maklerskiego, banku prowadzącego działalność maklerską) wniosku, który powinien zawierać:

-nazwę i siedzibę emitenta;
-podstawowe dane o papierach wartościowych, których dotyczy prospekt emisyjny, a w szczególności określenie ich liczby, rodzaju i wartości nominalnej;
-oznaczenie firmy inwestycyjnej, która będzie oferować papiery wartościowe objęte wnioskiem.

Do wniosku należy załączyć:

-prospekt emisyjny sporządzony w języku polskim a w przypadku prospektu emisyjnego sporządzonego w formie zestawu dokumentów - dokument rejestracyjny lub kompletny zestaw trzech dokumentów
-statut, umowę spółki, akt zało ż ycielski lub inny przewidziany przepisami prawa dokument dotyczący utworzenia, działalności i organizacji emitenta
-uchwałę w sprawie odpowiednio emisji papierów wartościowych w drodze oferty publicznej lub ubiegania się o dopuszczenie papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym oraz dematerializacji papierów wartościowych, podjętej przez właściwy organ stanowiący emitenta, a w przypadku prospektu emisyjnego obejmującego akcje - uchwałę walnego zgromadzenia spółki akcyjnej w tej sprawie
-wykaz informacji, w odniesieniu do których emitent lub wprowadzający wnosi o zwolnienie z obowiązku zamieszczenia w prospekcie emisyjnym, wraz uzasadnieniem takiego wniosku
-wykaz informacji, których przedstawienie w prospekcie emisyjnym nie jest możliwe, ze wskazaniem specyfiki lub okoliczności, które uzasadniają pominięcie ich w treści prospektu

Jeżeli emitent przedstawił Komisji tylko dokument rejestracyjny to przed rozpoczęciem publicznej oferty lub dopuszczeniem papierów wartościowych do obrotu na rynku regulowanym musi przedstawić również dokument ofertowy oraz podsumowujący. Należy również pamiętać o dostarczeniu informacji zmieniających treść dokumentu rejestracyjnego od momentu jego zatwierdzenia, a które mogłyby w sposób znaczący wpłynąć na ocenę papieru wartościowego.

Za zatwierdzenie prospektu emisyjnego sporz ą dzonego w formie zestawu dokumentów uważa si ę zatwierdzenie dokumentu rejestracyjnego oraz dokumentu ofertowego i podsumowującego, dotyczących papierów wartościowych objętych takim prospektem emisyjnym.

Komisja może zwolnić emitenta - na jego wniosek- z publikacji w prospekcie emisyjnym pewnych danych które:

- mogłoby być sprzeczne z interesem publicznym
-mogłoby wyrządzić istotną szkodę emitentowi – o ile nie wprowadzi to w błąd ogółu inwestorów co do faktów i okoliczności, których znajomość jest istotna dla oceny papierów wartościowych lub sytuacji emitenta;
-jest nieistotne z punktu widzenia danej oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, jeżeli nie wprowadzi to w błąd ogółu inwestorów co do faktów i okoliczności, których znajomość jest istotna dla oceny papierów wartościowych lub sytuacji emitenta

W przypadku naruszenia lub uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów prawa w

związku z ofertą publiczną lub dopuszczeniem do obrotu na rynku regulowanym przez emitenta, wprowadzającego lub inne podmioty uczestniczące w tym procesie lub uzasadnionego podejrzenia możliwości jego wystąpienia KPWiG może:

-nakazać wstrzymanie rozpoczęcia lub przerwanie przebiegu oferty publicznej lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, na okres nie dłuższy niż 10 dni roboczych
-zakazać rozpoczęcia oferty publicznej albo dalszego jej prowadzenia lub zakazać dopuszczenia papierów do obrotu na rynku regulowanym
-opublikować , na koszt emitenta lub wprowadzającego, informacj e o niezgodnym z prawem działaniu w związku z ofertą publiczną lub dopuszczeniem do obrotu na rynku regulowanym

Powyższe sankcje mogą być zastosowane przez Komisję gdy na skutek realizacji powyższych działań zagrożone byłyby interesy inwestorów, utworzenie emitenta nastą piło z rażącym naruszeniem prawa, którego skutki pozostają w mocy, działalność emitenta była lub jest prowadzona z ra żą cym naruszeniem przepisów prawa, status prawny papierów wartościowych jest niezgodny z przepisami praw.

Decyzja WZA

Pierwszym krokiem do upublicznienia spółki jest decyzja Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy (WZA) o emisji akcji, jeżeli taka ma miejsce, oraz wprowadzenia ich do publicznego obrotu. Jest to konieczne, ponieważ podjęcie tej decyzji zmienia całkowicie status podmiotu gospodarczego, jakim jest spółka akcyjna.Jeżeli upublicznienie spółki powiązane będzie z emisja nowych akcji, należy również podjąć uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki.

Bardzo ważne jest aby uchwała WZA podjęta została z wszystkimi wymaganymi przez Kodeks Spółek Handlowych oraz bez błędów proceduralnych , które mogłyby w przyszłości wydłużyć cały proces. Zaleca się również, aby postanowienie WZA zawierało zapisy, które usprawnią przeprowadzenie emisji akcji. Chodzi głównie o wydanie upoważnienia dla zarządu umożliwiającego w przyszłości decydowanie o parametrach emisji m.in.:

-terminu przeprowadzenia oferty publicznej
-ceny emisyjnej akcji – ustalanej w porozumieniu z Radą Nadzorczą
-zasady przydziału akcji
-strukturze oferty
Elementy te są niezwykle istotne, ponieważ umożliwią członkom zarządu sprawną organizację emisji. Ich pominięcie wymagałyby każdorazowego zwoływania WZA w celu podjęcia kolejnych decyzji, co wpłynęłoby na czas trwania upublicznienia spółki.

Wprowadzenie przez spółkę akcji do publicznego obrotu oznacza, że w przypadku kolejnych emisji w przyszłości również one będą musiały zostać wprowadzone do publicznego obrotu.

Przekształcenie w S.A.

Przedmiotem publicznego obrotu mogą być tylko papiery wartościowe spółki akcyjnej, dlatego w początkowej fazie procesu upublicznienia często konieczna staje się zmiana formy prawnej prowadzonej przez przedsiębiorstwo. Jest to niezbędny krok, który otwiera drogę do dalszych prac prowadzących do giełdowego debiutu.

Spółka akcyjna

Zasady tworzenia i przekształcania spółek uregulowane są ustawą z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

Do powstania spółki akcyjnej wymagane jest :
-zawiązanie spółki , w tym podpisania statutu przez założycieli,
-wniesienia przez akcjonariuszy wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego,
-ustanowienia zarządu i rady nadzorczej,
-wpisu do rejestru.

Spółka akcyjna może zostać zawiązana przez jedna albo więcej osób . Prawo zabrania zawiązana spółki wyłącznie przez jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Założycielami spółki są osoby, które podpisują statut – kluczowy dokument dla funkcjonowania tego podmiotu gospodarczego, sporządzany w formie aktu notarialnego, w którym zawiera się wszelkie istotne informacje mające znaczenie dla funkcjonowania spółki