Book building

Budowa księgi popytu jest pomocnym narzędziem przy ustaleniu ceny emisyjnej akcji. Daje również możliwość uzyskania informacji o zainteresowaniu ofertą spółki przez inwestorów instytucjonalnych, zapewniających pewny i stabilny akcjonariat.

Ustawa o ofercie publicznej daje emitentom możliwość nie zawierania w prospekcie ceny emisyjnej oraz ostatecznej liczby oferowanych papierów wartościowych . Konieczne jest jednak spełnienie następujących warunków:

-wskazania w prospekcie emisyjnym co najmniej ceny maksymalnej, lub kryteriów i zasad ustalenia ostatecznej ceny emisyjnej lub ceny sprzedaży papierów wartościowych, lub ostatecznej liczby oferowanych papierów wartościowych,

-wskazania w prospekcie emisyjnym, że osobie, która złożyła zapis przed przekazaniem do publicznej wiadomości informacji o cenie lub liczbie oferowanych papierów wartościowych, przysługuje uprawnienie do uchylenia si ę od skutków prawnych złożonego zapisu poprzez złożenie w firmie inwestycyjnej oferującej papiery wartościowe oświadczenia na piśmie, w terminie 2 dni roboczych od dnia przekazania do publicznej wiadomości tej informacji

Po spełnieniu wspomnianych powyżej wymagań możliwe jest badanie popytu na walory emitenta. W pierwszej kolejności zarząd powinien określić przedział cenowy dla oferowanych akcji , w ramach którego przeprowadzony zostanie procesie book buildingu. Uczestniczące w nim podmioty, wybrane przez emitenta, deklarują liczbę akcji jakie są skłonne nabyć przy poszczególnych poziomach cen. Dzięki temu spółka ma możliwość określenia zainteresowania przedstawicieli rynku swoją ofertą.

Spółka powinna ustalić przed rozpoczęciem budowy księgi popytu , czy uczestnictwo w niej jest jednoczesnym zobowiązaniem się podmiotu do objęcia zadeklarowanej liczby akcji.

Emitent może zastosować preferencje w stosunku do podmiotów uczestniczących w book buildingu, przydzielając im ilość akcji na jakie zgłosiły zapotrzebowanie, pomimo redukcji zapisów lub oferując dyskonto od ceny emisyjnej.

Wprowadzenie akcji do obrotu

Po zakończeniu publicznej oferty oraz rejestracji nowej emisji przez sąd oraz zdeponowaniu ich KPWiG spółka składa do Zarządu Giełdy wniosek o wprowadzenie akcji do obrotu na rynku podstawowym lub równoległym. Można śmiało stwierdzić, że właściwie jest to tylko i wyłącznie formalność a spółka jest już jedna nogą na giełdzie.

Zarząd Giełdy określa m.in. system notowań a także datę sesji giełdowej, na której nastąpi pierwsze notowanie. Spółki, które po trzech miesiącach od daty pierwszego notowania spełnią dodatkowe warunki określone przez giełdę mogą zostać włączone do notowań w bardziej prestiżowych segmentach - PLUS na rynku podstawowego oraz PRIM dla rynku równoległego.

Debiut giełdowy jest uwieńczeniem drogi spółki po kapitał . W tym dniu zostaje ona włączona do elitarnego grona emitentów giełdowych i może oficjalnie używać nazwy „Spółka Giełdowa”. Dzień ten jest nie tylko wielkim sukces emitenta, ale również wszystkich podmiotów, które uczestniczyły w tym procesie.

Jednak zarząd debiutanta powinien pamiętać, że rozpoczyna się nowy rozdział w historii spółki, czekają ją nowe obowiązki, a obecni akcjonariusze będą pilnie weryfikować jej poczynania.

Rejestracja w KDPW

Po rejestracji w sądzie podwyższenia kapitału przez spółkę, musi ona wemitowane papiery wartościowe zdeponować w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych .
Do wniosku emitent powinien załączyć:
-decyzję KPWiG o zatwierdzeniu prospektu emisyjnego
-prospekt emisyjny w pięciu kopiach
-uwierzytelniony odpis dokumentu stanowiącego podstawę prawną danej emisji , np. uchwąłę WZA.
-kartę informacyjna papieru wartościowego
-list księgowy emisji papierów wartościowych wystawiony przez remitenta
-dokument stwierdzający zarejestrowanie emisji papierów wartościowych objętych wnioskiem

Oprócz wspomnianego numeru ISIN biuro maklerskie oferujące akcje w ofercie publicznej otrzymuje status sponsora emisji.

Prawa Do Akcji (PDA)

Wprowadzenie praw do akcji (PDA) znacznie poprawiało płynność inwestorów na rynku pierwotnym . Obecnie coraz więcej spółek decyduje się na ten krok, skracając tym samym czas jaki musi upłynąć, aby inwestor mógł wycofać się z podjętej inwestycji.