Niewiele przedsiębiorstw zdaje sobie sprawę z faktu, iż aby dalej się rozwijać, a w niektórych przypadkach nawet, aby istnieć, należy zwiększyć kapitał. Wiąże się to z podzieleniem przedsiębiorstwa pomiędzy większą liczbę właścicieli.

Wśród przedsiębiorców panuje niechęć do podziału władzy pomiędzy współwłaścicieli. Często wolą posiadać stu procentową kontrolę w niewielkim przedsiębiorstwie dającym przeciętne dochody niż mieć niewielki udział w dużej firmie mogącej przynosić duże zyski.
W zasadzie można wyróżnić kilka instytucji, które żądają części udziałów za wniesiony kapitał.

Inwestorzy branżowi w większości przypadków chcą uzyskać pozycję inwestora strategicznego. Następują tutaj twarde negocjacje pomiędzy inwestorem, zarządem a właścicielami. W efekcie zazwyczaj inwestor przejmuje znaczny pakiet akcji lub udziałów, który gwarantuje mu kontrolę nad spółką. Posiada on wówczas znaczny wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwem.

Istnieją również plusy wynikające ze współpracy z inwestorem branżowym, a mianowicie efekt synergii, który związany jest z połączeniem rynków obu partnerów. Dalsze korzyści to zredukowanie kosztów a co za tym idzie zwiększenie rentowności przedsiębiorstwa oraz wzmocnienie jego pozycji.

Inwestor branżowy nie zwraca tak wielkiej uwagi na zasoby przedsiębiorstwa czy kadrę menedżerską, ponieważ może je wymienić. Jest to zatem dobre rozwiązanie dla przedsiębiorców, którzy za korzyści finansowe mogą oddać całą władzę w przedsiębiorstwie.

Inwestor finansowy jest lepszym rozwiązaniem dla przedsiębiorców, którzy nie chcą utracić władzy w firmie oraz mieć duży wpływ na jej zarządzanie.

Można wymienić tutaj wiele wariantów: Business Angels, Venture Capital, publiczne i niepubliczne emisje akcji.

W przypadku Aniołów Biznesu oraz Venture Capital po znalezieniu odpowiedniego inwestora dochodzi do negocjacji warunków transakcji, które mogą być zmieniane w ciągu rozmów oraz dopasowywane do obu stron.

Pozyskiwanie kapitału poprzez giełdę jest ściśle określone przepisami prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi i charakteryzuje się dużym sformalizowaniem. Środki pieniężne pochodzą od dużej liczby inwestorów. Warunki i informacje zawarte w Prospekcie Emisyjnym nie mogą być zmienione w ostatniej chwili. Inwestorzy giełdowi kupują akcje nie ze względu na bardzo dobre szanse rozwoju przedsiębiorstwa, jego sytuację finansową czy wykwalifikowaną kadrę menedżerską, ale sytuację panująca na rynku kapitałowym.

Niezależnie od wyboru jednej z przedstawionych opcji należy przygotować biznes plan zawierający dodatkowo historię przedsiębiorstwa. W przypadku inwestora branżowego czy finansowego jest to Memorandum Informacyjne , natomiast emisji giełdowych - Prospekt Emisyjny. Ważny element stanowi również wycena przedsiębiorstwa (najczęściej stosowana metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych). Stanowi ona podstawę przy ustalaniu ceny udziałów, ale również daje przedsiębiorcy dobre rozpoznanie, jak silna może być jego pozycja podczas negocjacji.

Ważnym elementem w czasie pozyskania inwestora jest badanie firmy (due dilligence). Proces ten nie następuje w przypadku pozyskania kapitału z emisji akcji, ponieważ zastępuje go audyt, który sprawdza informacje zawarte w Prospekcie Emisyjnym.
Podobne zadanie ma due dilligence, które bada prawdziwość danych wymienionych w Memorandum Informacyjnym, szczególnie jeśli chodzi o kwestie prawne, finansowe i podatkowe. Przeprowadzone badanie może okazać się prawdziwym atutem dla inwestora w czasie negocjacji. Mimo tego inwestorzy często żądają dodatkowych zabezpieczeń od przedsiębiorstwa i jego właścicieli, np. zastawów, weksli.
Po przeprowadzeniu badania przedsiębiorstwa dochodzi do końcowych negocjacji oraz zakończenia transakcji.