W art. 7 ust. 9 ustawy o VAT umowa leasingu, podobnie jak umowy o zbliżonym charakterze m.in. umowy najmu czy dzierżawy są traktowane jako dostawa towarów. Tak wiec w świetle przepisów tej ustawy leasing, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, to umowy gdzie odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający, oraz umowy w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

Warunki te spełnia umowa leasingu finansowego. Świadczenie finansujące go przy tego rodzaju umowie ma podwójny charakter. Z jednej strony, jest to do stawa towarów, a z drugiej - usługa kredytowania zakupu przedmiotu leasingu przez korzystającego.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje jak przy i in nych dostawach, tzn. z chwilą wydania towaru, a ponieważ dostawa ta powinna być udokumentowana fakturą w momencie jej wystawienia, lecz nie później niż 7 dnia od momentu wydania towaru (art. 19 ust. 1 i 4).

Podstawę opodatkowania stanowi obrót, czyli kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku należnego (art. 29 ust. 1). W momencie powstania obowiązku podatkowego z tytułu leasingu zostaje opodatkowana za tem cała wartość umowy leasingowej. Wystawiona przez leasingodawcę faktura powinna zawierać podatek należny od całości świadczenia, tak jak przy innych dostawach towarów.

Leasingodawca (finansujący), jeżeli jest czynnym podatnikiem VAT, nabywa środek trwały lub wartość niematerialną i prawną w celu oddania do używania na podstawie „podatkowej umowy leasingu”, a tym samym ma prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tego przedmiotu lea singu (art. 88). Ponadto podatnikowi temu przysługuje uprawnienie przewidziane w art. 87 ust. 3 ustawy o VAT, tzn. możliwość uzyskania zwrotu różnicy podatku związanego z nabyciem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, które sąprzedmiotem leasingu. Jednakże należy pamiętać, ze musi to nastąpić w terminie 60 dni od złożenia deklaracji. Nie ma znaczenia zatem, z punktu widzenia ustawy o VAT, kto dokonuje amortyzacji, gdyż zgodnie z ustawami o podatku dochodowym, przedmioty oddane do używania na podstawie „podat­ kowej umowy leasingu" każdego typu są u finansującego zawsze kwalifikowane jako „środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji". W przypadku leasingu finansowego, zgodnie z umową, amortyzacji dokonuje nie finansujący, lecz korzystający. Środki te lub wartości niematerialne i prawne pozostają jednak nadal u finansującego środkami podlegającymi amortyzacji.

Leasing, wynikający z umowy, w której nie przewidziano opcji (zgodnie z ustawą) przeniesienia prawa własności na korzystającego, nie może być trak­towany jako dostawa towarów, lecz jako usługa. Umowę taką zakwalifikuje się jako leasing operacyjny.

Przy tego rodzaju umowie moment powstania obowiązku podatkowego po­ wstaje z chwilą otrzymania całości bądź części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (art. 19 ust. 13 pkt4).

Podatek naliczony u finansującego przy nabyciu przedmiotu leasingu jest możliwy do odliczenia i do zwrotu na ogólnych zasadach. Dla korzystającego po­ datkiem naliczonym jest podatek należny wykazywany przez finansującego w wy­ stawianych fakturach za poszczególne płatności zgodnie z harmonogramem.

• osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemają-cych osobowości prawnej, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, czyli poza obszarem terytorialnym Wspólnoty Europejskiej, lub
• podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

to miejscem świadczenia tych usług (czyli miejscem opodatkowania tych usług) jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności - stały adres lub miejsce zamieszkania, tzn. miejsce siedziby usługobiorcy, czyli miejsce konsumpcji tych usług.