Faktoring międzynarodowy przynosi wiele korzyści, faktorant jest zabezpieczony przed ryzykiem o wielorakim charakterze

Kluczowe cechy faktoringu międzynarodowego to :
1) elastyczne finansowanie działalności faktoranta;
2) pełne przejęcie ryzyka niewypłacalności kontrahenta zagranicznego;
3) skuteczne inkaso należności z tytułu transakcji międzynarodowej;
4) zarządzanie wierzytelnościami znajdującymi się w obrocie zagranicznym.

Dzięki korzystaniu z faktoringu międzynarodowego faktorant jest zabezpieczony przed ryzykiem o charakterze :

1) kursowym — zmianą kursu waluty w okresie rozliczania transakcji;

2) politycznym kraju nabywcy — w krajach o niestabilnym systemie politycznym zmiana u władzy może powodować m.in. zamknięcie granic gospodarczych, nagłe zwiększenie kosztów wynikających z przeprowadzania transakcji zagranicznych, nieuznawanie dotychczasowych zobowiązań międzynarodowych;
3) kulturowym kraju nabywcy — niektóre narody mają specyficzne sposoby prowadzenia transakcji. np. za normę uznawane jest przekraczanie ustalonych terminów zapłaty;
4) prawno-finansowym kraju nabywcy — faktorant nie musi znać dokładnych przepisów obowiązujących w kraju nabywcy, ponieważ całą obsługę rozliczenia bierze na siebie faktor;
5) językowym — eliminuje potencjalne pomyłki i błędy powstaje podczas np. tłumaczenia dokumentów umowy na język zrozumiały dla faktoranta;
6) ekonomicznym kraju nabywcy — zmiana stóp procentowych kredytów może powodować zmiany w kosztach realizowania transakcji;
7) związanym z transferem środków pieniężnych — wpłaty od nabywcy mogą być księgowane z opóźnieniem, przez co też z opóźnieniem pojawiają się na koncie faktoranta;
8) ekonomicznym nabywcy — związane z brakiem wypłacalności nabywcy.

Faktoring międzynarodowy podobnie jak handel krajowy ma charakter dwukierunkowy, zatem istnieją dwa podstawowe typy faktoringu: eksportowy i importowy.

Faktoring eksportowy polega na tym, iż faktorant (eksporter) przelewa swoją wierzytelność z tytułu transakcji zagranicznej na faktora, który ma siedzibę w kraju eksportera. Faktoring eksportowy jest zatem faktoringiem pełnym, którego przedmiotem są wierzytelności producentów-eksporterów. Ponieważ i faktorant, i faktor mają siedzibę w jednym kraju, dlatego inkaso dokonywane faktora będzie bardzo utrudnione. Faktor eksportowy nie uzyskuje bowiem żadnych poręczeń od faktora importowego, sam monitoruje realizację dostaw, kontroluje termin zapłaty oraz ściąga należności. W tej odmianie faktoringu współpraca z faktorem importowym jest sporadyczna i ogranicza się do pozyskiwania informacji o ryzyku niewypłacalności importera lub weryfikacji jego danych finansowych i prawnych.

Faktoring importowy polega z kolei na tym, iż faktorant (eksporter) przelewa swoją wierzytelność z tytułu transakcji międzynarodowej na faktora, który ma siedzibę w kraju nabywcy (importera). Faktor zagraniczny udziela gwarancji zapłaty maksymalnie do 90 procent wartości wierzytelności. Zasadniczą cechą tego typu faktoringu jest zagwarantowanie wypłacenia eksporterowi poręczonej kwoty w przypadku braku zapłaty od dłużnika. Nie występuje tutaj finansowanie działalności eksportera. Ponieważ w tym przypadku i faktor, i nabywca działają na terenie jednego kraju, skuteczność monitoringu i inkasa jest znacznie większa niż w przypadku faktoringu eksportowego.

Istnieje jeszcze trzeci rodzaj faktoringu międzynarodowego — faktoring w systemie dwóch faktorów . Jest to najczęściej stosowany sposób rozliczania transakcji międzynarodowych poprzez faktoring. W tym rodzaju faktoringu występują dwie instytucje — faktor eksportowy w kraju faktoranta (producenta) i faktor importowy w kraju nabywcy. Dzięki temu możliwe jest jednoczesne finansowanie bieżącej działalności faktoranta, jak i całkowite przejęcie ryzyka niewypłacalności nabywcy. Eksporter zawiera umowę jedynie ze swoim faktorem eksportowym. Z faktorem importowym kontaktuje się i podpisuje umowę o współpracy właśnie faktor eksportowy, a nie faktorant. Faktoring w tym systemie zapewnia najszybszą i najefektywniejszą obsługę wierzytelności w obrocie zagranicznym.

Artykuł jest zredagowanym i uzupełnionym za zgodą Wydawcy fragmentem książki Jacka Czareckiego "Faktoring jako instrument finansowania działalności MSP"(Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007).