Kryterium otrzymania środków pieniężnych

Tutaj również rozróżniamy trzy rodzaje. Pierwszy to faktoring przyspieszony. Polega on na tym, że faktor wypłaca całą kwotę wierzytelności zaraz po otrzymaniu wszystkich faktur. Często faktorant jest w stanie wypłacić kwotę nawet w 48 godzin po otrzymaniu faktur. Kolejnym rodzajem jest faktoring zaliczkowy. Polega on na tym, że faktor wypłaca faktorantowi zaliczkę ( w Polsce jest to zwyczajowo kwota obejmująca 80%-90% wierzytelności), natomiast brakująca kwotę (pomniejszoną o prowizję) wypłaca po otrzymaniu należności od dłużnika. Jest to najczęściej spotykany rodzaj umów na krajowym rynku. Trzecim rodzajem jest faktoring wymagalnościowy - jest on dobrym rozwiązaniem dla przedsiębiorstw, którym nie zależy na szybkim, ale na terminowym finansowaniu oraz na przejęciu ryzyka niewypłacalności przez faktora. W tym przypadku, faktor wypłaca należność w terminie płatności faktury lub już po terminie. Jest to odpowiednia forma faktoringu dla firm, które chcą zlecić wszystkie sprawy związane ze ściąganiem należności wyspecjalizowanej firmie finansowej.

Kryterium informowania dłużnika

O kolejnym podziale świadczy kwestia informowania dłużnika. W faktoringu otwartym, wierzyciel jest automatycznie powiadamiany o nawiązaniu umowy factoringowej. Ma świadomość, że jego należnościami zajmuje się odrębna instytucja finansowa, która automatycznie może przejść do modelu windykacji należności. Natomiast w faktoringu tajnym, kontrahent nie jest powiadamiany o takiej współpracy, jedynie może zostać poinformowany o zmianie konta na które ma wpłacać należności. Przedsiębiorcy czasem nie chcą informować swoich dostawców o tego rodzaju kooperacji. Jest też forma pośrednia. Faktoring półotwarty, występuje w momencie gdy dłużnik dowiaduje się o podpisaniu takiej umowy w momencie wezwania do uregulowania płatności u faktora.

Umowy o współpracę faktoringową należą do umów nienazwanych. W związku z tym, w Polsce nie ma ścisłych regulacji prawnych dotyczących tego typu działalności. W związku z tym, prawo zobowiązuje firmy faktoringowe do przestrzegania przepisów dotyczących usług finansowych pozabankowych. Przykładem może być tu umowa faktoringowa pełna. W związku z przejęciem ryzyka niewypłacalności, opiera się głównie na zabezpieczeniu finansów firmy. Prawo ubezpieczeniowe jest bardzo dokładnie opisane i przestrzegane w Polsce oraz Europie. Prawo zakłada, że usług ubezpieczeniowych nie może świadczyć firma oferująca inne usługi niż ubezpieczeniowe. Z tego oto względu, faktorzy stosują odpowiednio model jednej lub dwóch umów.

Model jednej umowy

W tym przypadku, faktorzy zawiązują umowę z ubezpieczycielem, w związku z czym sami mogą zabezpieczać wykupione należności. Faktor zazwyczaj ubezpiecza należności wielu swoich klientów i dzięki temu może negocjować stawki ubezpieczeniowe. Za to faktorant nie ma na nie żadnego wpływu. Nie posiada również wiedzy z zakresy wysokości stawek ubezpieczeniowych swojego faktora.
Model dwóch umów

Przedsiębiorca zawiera przy rozpoczęciu współpracy dwie umowy. Jedną z faktorem, polegająca na przekazaniu wierzytelności oraz osobno umowę ubezpieczenia. W umowach jest zawarty zapis głoszący o przekazaniu cesji z przyszłych odszkodowań z ubezpieczenia na faktora. Ten model stosuje się w momencie, kiedy przedsiębiorca był już wcześniej ubezpieczony. W tym modelu może wystąpić ryzyko pewnych niedogodności, gdy faktor nie będzie mógł się porozumieć z firmą ubezpieczającą. Istnieje również możliwość połączenia tych dwóch modeli w sytuacji, kiedy faktor i ubezpieczyciel jest jedną i tą samą instytucją (grupa kapitałowa). W tej sytuacji automatycznie znika problem ewentualnych niedomówień pomiędzy ubezpieczycielem oraz firmą finansową, przedsiębiorca osobno negocjuje warunki ubezpieczenia oraz pertraktuje warunki umowy faktoringowej.

Faktoring zgodnie z konwencją ottawską (1988 r.), w trakcie współpracy z przedsiębiorcami realizuje 4 podstawowe cele: finansowanie, rozliczanie nabytych wierzytelności, inkaso nabytych wierzytelności oraz przejmowanie ryzyka niewypłacalności. W momencie kiedy warunki dyktowane na rynku zmuszają przedsiębiorców do wydłużania terminów płatności, faktoring jako forma krótkoterminowego finansowania, wydaje się być jedną z najlepszych opcji na rynku. Faktor w ramach umowy nabywa nieprzeterminowane wierzytelności, w zamian przekazuje potrzebne środki pieniężne, które przedsiębiorca może przeznaczyć na bieżące potrzeby. Ten typ współpracy charakteryzuje się dużą elastycznością i w kilku przypadkach może okazać się tańszą opcją niż kredyt. Zwłaszcza, że niektóre firmy nie mogą sobie aktualnie pozwolić na zaciągnięcie kredytu lub mają problem z jego uzyskaniem.

Patrząc obiektywnie na działalność faktoringową, należy dostrzec że jest to nie tylko opcja dla przedsiębiorców, którzy nie chcą utracić płynności finansowej. Może to być również rozwiązanie dla tych przedsiębiorców, którzy planują strategicznie swoje finansowe posunięcia i realizacje założonych celów. Firmy które chcą skorzystać z usług faktoringu, mogą potraktować tę współpracę jako narzędzie kontroli finansów i należności. Zwłaszcza w sytuacji, kiedy faktoring jest coraz popularniejszy w Polsce i z roku na rok korzysta z jego usług coraz więcej firm.